“เย่เทียนเฉิน? แกคือผู้มีพลังพิเศษ ถ้างั้นพวกศิษย์น้องรองเฉินฮุยก็เป็นแกที่ฆ่าสินะ?” เสี้ยวหย่วนถามเสียงเย็น
“ถูกต้อง ฉันเป็นคนฆ่าเอง!” เย่เทียนเฉินตอบอย่างเรียบเฉย
“ไอ้พวกไม่รู้จักที่ตาย แกรู้หรือเปล่าว่าจุดจบที่มาล่วงเกินพรรคท่องกระบี่ของฉันคืออะไร?” เสี้ยวหย่วนเห็นเย่เทียนเฉินมีท่าทางสงบนิ่งจึงอดไม่ได้ที่จะกัดฟันพูดออกมา
“ไม่รู้สิ ฉันรู้แค่ว่าแกจะต้องตายอยู่ที่นี่!”
ตอนนี้เย่เทียนเฉินก็คิดอยากฆ่าขึ้นมาแล้ว เสี้ยวหย่วนคือลูกศิษย์คนโตของพรรคท่องกระบี่ มีใจคอโหดเหี้ยมอำมหิต ทั้งยังฉลาดลึกล้ำ หากไม่จัดการเขาให้สิ้นชีพไปที่นี่ เกรงว่าภายภาคหน้าคงนำพาความยุ่งยากมาให้เขา เถียนปอกวงและตงฟางเมิ่งไม่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับคนถ่อย ไร้ยางอายเช่นนี้ เย่เทียนเฉินไม่เคยคิดจะออมมือ กำจัดเสี้ยวหย่วนแล้วก็นับว่ากำจัดอุปสรรคให้เถียนปอกวงด้วย
เสี้ยวหย่วนคือลูกศิษย์คนโตของพรรคท่องกระบี่ ถ้าพูดถึงความรู้ความก็นับว่ากว้างขวางมาก ส่วนพลังการบ่มเพาะก็ไปถึงระดับนักรบจอมราชันขั้นกลางแล้ว ไม่กล่าวไม่ได้ว่าการบ่มเพาะของเขาสูงส่งลึกล้ำมาก เทียบได้กับชิงเฉิงเยว่และหลี่ชิวสุ่ย ยิ่งไปกว่านั้น เสี้ยวหย่วนก็เหมือนกับหลี่ชิวสุ่ย เพื่อที่จะได้รับเคล็ดวิชาที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น เพื่อที่จะเพิ่มพลังความสามารถของตนให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ถึงกับละทิ้งวรยุทธของพรรคตนโดยไม่คิดเสียดาย ถึงขขั้นทรยศอาจารย์ไปฝึกฝนเพลงกระบี่มารอำ
