ริงๆ นี่เป็นเรื่องที่ตลกที่สุดในโลกแล้ว ถึงกับมีคนสาบานเป็นพี่น้องกับเถียนปอกวง ถึงกับมีคนกล้าสาบานเป็นพี่น้องกับเถียนปอกวง ฉันล่ะนับถือคนโง่ไม่กลัวตายอย่างแกจริงๆ!” เสี้ยวหย่วนหัวเราะไม่หยุด
“แกสิโง่ ครอบครัวของแกสิโง่!” เย่เทียนเฉินพูดกับเสี้ยวหย่วนด้วยท่าทีไม่พอใจ
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน เสี้ยวหย่วนที่เดิมทียังหัวเราะฮ่าๆ รู้สึกตลกจนแทบตาย คิดไปว่าถึงกับมีคนกล้าสาบานเป็นพี่น้องกับโจรปล้นสวาทอย่างเถียนปอกวง แบบนี้ไม่ใช่ว่ากลัวจะอายุยืนเกินไปหรือ? บนโลกใบนี้ไหนเลยจะมีคนโง่ขนาดนี้อยู่? ไหนเลยจะรู้ว่าตอนนี้เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ของเย่เทียนเฉิน เสี้ยวหย่วนจะสีหน้ามืดครึ้มลงโดยพลัน ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ จ้องมองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างดุดัน ตั้งแต่เล็กจนโตแม้เขาเสี้ยวหย่วนจะเสแสร้งแกล้งทำเป็นซื่อสัตย์จริงใจ แต่ก็ไม่เคยมีใครกล้ามาด่าเขาแบบนี้ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้แผนการอันยาวนานของตนใกล้จะสำเร็จแล้ว ขาดเพียงก้าวสุดท้ายเท่านั้นก็จะได้ตำแหน่งหัวหน้าพรรคท่องกระบี่และเคล็ดวิชาปราณกระบี่มาอยู่ในมือ ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะเห็นตัวเองเป็นหัวหน้าพรรคท่องกระบี่ไปแล้ว ถูกเย่เทียนเฉินทำให้อัปยศเช่นนี้ ย่อมต้องรู้สึกว่าศักดิ์ศรีของตนถูกทำร้ายอย่างรุนแรง อยากฆ่าอีกฝ่ายเป็นอย่างยิ่ง
“ด่าได้ดีไอ้น้องชาย พวกเสแสร้งจอมปลอมแบบนี้ คนถ่อยที่โหดเหี้ยมอำมหิตและไร้ยางอายพวกนี้ ต้องด่าแบบนี้ถึงจะสาสม!” เถี
