นแล้ว ก็ไม่มีค่ายกลอักขระอะไรที่เพียงแค่คิดก็เดินทางไปไกลนับพันล้านลี้ได้
“ดูแล้วผมคงทำได้เพียงไปหาที่พรรควรยุทธโบราณเหล่านั้น หากยังมีซากของค่ายกลเคลื่อนย้ายอยู่ ผมคิดว่าควรจะอยู่ในพรรควรยุทธโบราณ มีแค่การสืบทอดของพวกเขาที่นานอยู่บ้าง!” เย่เทียนเฉินเอ่ยปากพูด
ตอนนี้ปรมาจารย์กระบี่ลุกขึ้นยืน มองไปยังเย่เทียนเฉิน ยิ้มแล้วยกกาเหล้าขึ้น “มา พวกเราดื่มจอกสุดท้ายแล้วข้าจะช่วยเจ้าปราบกระบี่เซวียนหยวน!”
“ขอบคุณครับ!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างจริงจัง ตอนนี้เขาและปรมาจารย์กระบี่ล้วนเผยความจริงใจต่อกัน ย่อมไม่มีอะไรให้สงสัยอีก
“เจ้าหนู อย่าได้ดีใจเร็วเกินไป ต่อให้มีความช่วยเหลือจากข้า ก็อาจจะล้มเหลวได้ ถ้าล้มเหลว เจ้าก็จะเป็นเหมือนกับหกคนก่อนหน้านี้ จิตวิญญาณแตกซ่าน ไม่เหลืออะไรเลย” ปรมาจารย์กระบี่มองเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น
“คุณก็บอกแล้วว่าถ้าไม่ลองก็จะถูกขังอยู่ที่นี่ไปชั่วชีวิต ตอนแรกคุณต้องการหลอกผม ต้องการให้ผมช่วยคุณหาภรรยาและลูกสาว ตอนนี้ผมตอบรับคุณแล้ว ถ้าผมประสบความสำเร็จ ผมจะไปบอกพวกเธอว่าคุณรักพวกเธอมาก!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม
ความจริงเย่เทียนเฉินคิดนานแล้ว เขาไม่สามารถอยู่ที่นี่ไปชั่วชีวิต ถึงแม้จะได้รู้เรื่องพรรควรยุทธโบราณและเรื่องดาวจักรพรรดิมากมาย และมีกระบี่ไท่อาและกระบี่อวี๋ฉางอยู่สองเล่ม แต่ความสามารถของเขาในตอนนี้ยังไม่อาจแข็งแกร่งที่สุดในโลก มีความยุ่งยากมากมายขนาดนั้นจะเ
