เย่เทียนเฉินคิดไม่ถึงว่าหลังจากที่ตนถูกพลังเส้นทางแห่งปราชญ์ดึงเข้ามาในโลงศพแล้ว สิ่งที่อยู่ในโลงศพจะไม่ใช่ความว่างเปล่าที่ถูกปิดแน่น แต่ราวกับเป็นจักรวาลก็มิปาน ข้างกายของเย่เทียนเฉินมีสุริยันจันทราและดวงดาวลอยอยู่ ทั่วทั้งจักรวาลกว้างโล่งและเงียบสงัดราวกับมีเขาเพียงผู้เดียว
ไม่รู้ว่านี่คือสถานที่ใดและไม่รู้ว่าต่อไปจะมีอันตรายแบบไหน เย่เทียนเฉินทำได้เพียงเลือกที่จะฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของตนไปช้าๆ จะอย่างไรก็ไม่อาจนั่งรอความตายอยู่เช่นนี้ได้ สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจก็คือ อาการบาดเจ็บของตนสาหัสขนาดนั้น อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาเกือบหนึ่งปีถึงจะหายดี แต่เมื่ออยู่ในสภาวะเช่นนี้ บาดแผลถึงกับดีขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ยิ่งไปกว่านั้นเขาสัมผัสได้ว่าพลังอันอ่อนโยนในร่างกายกำลังพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นแข็งแกร่งมากขึ้น รักษาชีพจรที่บาดเจ็บรวมไปถึงอวัยวะภายในอย่างรวดเร็ว
ในระยะเวลาสั้นๆ ไม่ถึง 1 ชั่วโมงอาการบาดเจ็บของเย่เทียนเฉินก็หายดีแล้ว เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน เขารู้สึกว่ากายเนื้อของตนดูเหมือนจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น เขายืนขึ้นมองไปยังสุริยันจันทราและดวงดาวที่หดเล็กลงข้างกาย ในใจอดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึง หรือตนจะอยู่ในกระบี่เซวียนหยวน? นี่คือจักรวาลที่กระบี่เซวียนหยวนแปรสภาพไปและสร้างทิวทัศน์กฎเกณฑ์ของตนขึ้นมาเช่นนั้นหรือ?
รอบด้านเงียบสงัดราวกับไม่มีอะไร ไม่ได้ยินอะไร มองเห็นได้ไกล เสียงแม้เพียงเล็กน้อยก็ไม