ึกไว้ในพงษาวดารว่า ในตอนที่ไต้จงยังเป็นหนุ่ม ได้ติดตามเรียนรู้วิชาเต๋าจากนักพรตท่านหนึ่ง เขานำเกราะม้ามาผูกไว้ที่ขาทั้งสอง สร้างเป็น “วิถีเทพท่อง” หนึ่งวันท่องไปได้ 400 ลี้ เกราะม้าสี่เกราะผูกไว้ที่ขา หนึ่งวันจะสามารถท่องไปได้ 800 ลี้ ทั้งยังถูกเรียกว่า “เท้าลมกรด”
เถียนปอกวงได้เคล็ดย่างก้าวเซียนสวรรค์นี้มาโดยไม่รู้ตัว ทุกครั้งที่ถูกยอดฝีมือไล่ฆ่าก็จะใช้เคล็ดวิชาย่างก้าวเซียนสวรรค์หนีไป เพียงพริบตาเดียวก็หายไปดั่งสายลม ทำให้ผู้คนรู้สึกห่างชั้น ยอดฝีมือทั่วไปตามไม่ทัน อีกอย่าง ปรมาจารย์ที่แท้จริงหรือยอดฝีมือระดับสูงนั้น หากไม่กำลังทำการบ่มเพาะก็กำลังศึกษาเส้นทางแห่งชีวิตยืนยาว จะมาลงมือไล่ตามฆ่าคนวิปริตคนหนึ่งนับว่าไม่สมฐานะเลยจริงๆ
“ฉันกับศิษย์น้องรองได้รับคำสั่งให้ไปฆ่าเถียนปอกวง ท่านอาจารย์แสดงท่าทีชัดเจนว่าให้ฉันเป็นหัวหน้า แต่ศิษย์น้องรองไม่ยอมฟังคำสั่ง พาคนมาเคลื่อนไหวตามใจ ถ้าเขาถูกคนฆ่าตายก็ว่าอะไรฉันไม่ได้ เถียนปอกวงหยอกล้อศิษย์น้องเล็ก ล่วงเกินพรรคท่องกระบี่ของพวกเรา ไม่ต้องพูดถึงเคล็ดวิชาย่างก้าวเซียนสวรรค์ของเขาเลย ต่อให้มีวิชาบินขึ้นฟ้าหรือดำดินก็จะไม่ยอมปล่อยไปแน่ ฉันไม่เพียงแต่จะฆ่าเถียนปอกวงให้ได้ แต่จะล้างแค้นให้พวกศิษย์น้องรองทั้งสามคนด้วย!” ชายร่างกำยำที่เป็นหัวหน้าพูดด้วยท่าทีจริงจัง
“ถูกต้อง ผู้ที่สังหารศิษย์พี่รองทั้งสามคน อย่างมากก็มีความสามารถอยู่ในระดับนักรบ
