กระบี่เล่มหนึ่งโจมตีมา มีพลังอำนาจที่ไม่อาจขวางกั้น ในตอนที่หลี่ชิวสุ่ยเตรียมจะใช้กระบี่ในมือขวาฟาดฟันไปยังใบหน้าอันงดงามของตงฟางเมิ่ง ปราณกระบี่อันรุนแรงดุดันก็ฟาดฟันไปที่เธอ
หากไม่ใช่เพราะความสามารถของหลี่ชิวสุ่ยแข็งแกร่งมาก อีกทั้งยังมีปฏิกิริยารวดเร็ว ทะยานร่างถอยออกไปไกลหลาย 10 เมตร ในขณะเดียวกันก็ใช้กระบี่ในมือขวาขวางไว้บริเวณหน้าอกลดทอนพลังอันยิ่งใหญ่เบื้องหน้าไปบ้าง ทั้งยังฝืนกระบี่ในมือเอาไว้อย่างมั่นคง ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ กระบี่นั้นก็ยังถูกฟาดฟันจนหัก ในขณะเดียวกันปราณกระบี่อันรุนแรงดุดันก็ซัดจนหลี่ชิวสุ่ยปลิวออกไปชนเข้ากับกำแพงน้ำแข็งหนาหลายก้อน
เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว มองไปเบื้องหน้าด้วยท่าทีเคร่งเครียด มุมปากมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด จนถึงตอนนี้เขาไม่กล้าออมแรงแม้แต่ครึ่งส่วน
ในตอนนี้พบว่าเหนือศีรษะของเย่เทียนเฉินมีกระบี่เล่มหนึ่งลอยอยู่ กระบี่เล่มนั้นไม่มีส่วนใดพิเศษ เพียงแต่บรรยากาศที่แผ่ออกมาดุดันและเผด็จการเป็นอย่างยิ่ง ราวกับไม่ว่าจะมีสิ่งใดอยู่เบื้องหน้ามันล้วนต้องถูกทำลายล้างจนสิ้น ราวกับมันคืออาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างไรอย่างนั้น
มาถึงขั้นนี้แล้ว ไหนเลยเย่เทียนเฉินจะกล้าปิดบังอำพรางอะไรอยู่อีก เรียกกระบี่ไท่อาออกมาโดยตรง ฟาดฟันไปยังหลี่ชิวสุ่ยอย่างฉับพลัน หวังว่าจะใช้กระบี่นี่ฆ่าผู้หญิงโหดเหี้ยมคนนี้ได้
“ฆ่าได้หรือเปล่า?” ตงฟางเมิ่งลืมตา เอ่ยถามด้วยใบหน้าขาวซี
