“เธอคิดว่าฉันมองไม่ออกหรือไงว่าพวกเธอต้องการถ่วงเวลา? ฉันจะส่งพวกเธอสองคนไปสวรรค์ซะ ศิษย์น้องเล็ก อย่ามาโทษฉันเลยแล้วกัน!”
เสียงไพเราะของหลี่ชิวสุ่ยดังขึ้น แต่กลับเจือไปด้วยไอสังหารอันเข้มข้น การโจมตีครั้งที่สองของเธอย่อมต้องลงมือเต็มที่ ภายในอุโมงค์น้ำแข็งฟุ้งกระจายไปด้วยบรรยากาศแห่งความตาย กำแพงน้ำแข็งที่เปราะบางจำนวนหนึ่งถึงกับพังทลายลงมา ส่วนน้ำแข็งหมื่นปีมิแปรเปลี่ยนเหล่านั้นต่างพากันส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ไม่อาจรองรับปริมาณพลังภายในอันโหดเหี้ยมเช่นนี้ได้ ฝ่ามือสลายกระดูกนั้นเดิมทีก็เป็นลมปราณที่รวมความตายไว้ด้วยกัน เพียงพริบตาเดียวก็สามารถทำลายทุกสรรพสิ่งได้ ดังนั้นเพียงฝ่ามือเดียวก็สามารถทำให้ผู้คนกลายเป็นกองเลือดได้แล้ว นับเป็นเคล็ดวิชาที่น่าหวาดกลัวและโหดเหี้ยมเกินไปจริงๆ มิน่าล่ะหลายพันปีก่อนหน้านี้ ผู้ก่อตั้งพรรคสุสานโบราณจึงถ่ายทอดคำสั่งอย่างเข้มงวด ห้ามผู้ใดฝึกฝนวิชาฝ่ามือสลายกระดูกโดยเด็ดขาด
มือซ้ายของเย่เทียนเฉินจับมือซ้ายของตงฟางเมิ่งแน่น ตอนนี้เป็นนี่เป็นสิ่งเชื่อมโยงเพียงหนึ่งเดียวระหว่างพวกเขาสองคน หากมือซ้ายของพวกเขาทั้งสองผละออกจากกัน เช่นนั้นผลลัพธ์ของพวกเขาคงมีเพียงถูกธาตุไฟเข้าแทรก ไม่ต้องให้หลี่ชิวสุ่ยลงมือก็คงสิ้นชีพไปแล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหลี่ชิวสุ่ยที่มีฝีมือที่แท้จริงแข็งแกร่งกว่าพวกเขา เย่เทียนเฉินรู้สึกรับมือได้ยากจริงๆ
