ัวเองมากใช่หรือไม่?
เย่เทียนเฉินไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่ชิวสุ่ย เขาเองก็คิดเช่นนี้อยู่ในใจ นี่เป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว ผู้หญิงคนนี้มีความโหดเหี้ยมผิดปกติ ฝีมือร้ายกาจเป็นอย่างมาก ต่อให้ปะทะกับชิงเฉิงเยว่ก็ไม่แน่ว่าจะแพ้ แข็งแกร่งจนวิปลาสจริงๆ
ตู้ม!
ฝ่ามือเรียวบางซัดลงมา เย่เทียนเฉินพาตงฟางเมิ่งถอยไปยังมุมหนึ่งของอุโมงค์น้ำแข็งจนไม่มีทางให้ถอยอีกต่อไป ไม่มีหนทางแล้ว เย่เทียนเฉินทำได้เพียงโบกมือขวาครั้งหนึ่ง กำแพงน้ำแข็งใหญ่พลันพุ่งมาขวางอยู่เบื้องหน้าเขากับตงฟางเมิ่ง
ตู้ม!
กำแพงน้ำแข็งที่หนาราว 10 เมตรหนักอย่างน้อย 1000 จินกลับไม่สามารถหยุดหลี่ชิวสุ่ยได้แม้เพียงชั่วครู่ เพียงฝ่ามือเดียวก็ทำให้กำแพงน้ำแข็งระเบิดออก เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้ความสามารถไม่อาจสู้หลี่ชิวสุ่ยผู้โหดเหี้ยมได้ก็จำเป็นต้องเข้าปะทะ ยืนหยัดได้นานแค่ไหนก็เท่านั้น มิฉะนั้นเขากับตงฟางเมิ่งคงทำได้เพียงรอความตายแล้ว
“ไปตายซะ!” หลี่ชิวสุ่ยตะโกนอย่างเย็นชา ตามมาด้วยเงาร่างในชุดคลุมสีแดงตัวใหญ่ที่ปรากฏขึ้น ฝ่ามือซัดไปบริเวณศีรษะของเย่เทียนเฉิน
“คนที่จะตายคือเธอ!”
ในตอนนี้เย่เทียนเฉินเองก็โกรธเป็นอย่างยิ่งแล้ว หลังจากที่เขาได้มาเกิดใหม่ในโลกใบนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกคนอื่นอัดจนมีสภาพน่าอนาจเช่นนี้ ในใจรู้สึกทึ่งกับเคล็ดวิชาของพรรควรยุทธโบราณ ในขณะเดียวกันก็เกิดเพลิงแห่งโทสะอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตนเอง
