ายอยู่ที่นี่จริงๆ แล้ว บางทีนี่คงเป็นลิขิตสวรรค์ การจะฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกให้สำเร็จไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้นจริงๆ
“พลังฝ่ามือไม่เลวเลย แต่ดูเหมือนยังขาดความร้อนแรงอยู่บ้าง!”
ตอนนี้เอง เย่เทียนเฉินมองไปยังหลี่ชิวสุ่ยแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม ทำให้หลี่ชิวสุ่ยและตงฟางเมิ่งชะงักไปทั้งคู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลี่ชิวสุ่ยที่ขมวดคิ้วหนักพลางมองไปยังเย่เทียนเฉิน เนื่องจากฝ่ามือเมื่อครู่นี้ แม้จะไม่ได้ออกแรงเต็มกำลัง แต่อย่างน้อยก็ใช้แรงไปห้าส่วน มีพลังโจมตีไม่น้อย แต่ถึงกับถูกเย่เทียนเฉินรับไว้ตรงๆ ยิ่งไปกว่านั้นดูเหมือนคนคนนี้จะไม่เป็นไรเลย
“มือขวาของนาย…” ตงฟางเมิ่งสัมผัสได้ถึงความร้ายกาจของฝ่ามือสลายกระดูกอย่างลึกล้ำ ตอนที่ท่านอาจารย์ยังอยู่เคยกำชับเธอหลายครั้งว่าวิชาที่โหดเหี้ยมนี้แม้จะมีพลังทำลายรุนแรงแต่ก็ไม่อาจฝึกฝนได้เด็ดขาด เนื่องจากมันโหดเหี้ยมเกินไป ตอนที่ตงฟางเมิ่งมองไปยังมือขวาของเย่เทียนเฉิน พบว่ามือขวาถูกแช่แข็งไปหมดแล้ว ไม่ได้ถูกแช่แข็งเป็นน้ำแข็ง แต่เหมือนกับมีผ้าไหมห่อเอาไว้ชั้นหนึ่ง นั่นเป็นพลังภายในพิเศษที่มีอยู่ในฝ่ามือสลายกระดูก ไม่ว่าสิ่งใดหากสัมผัสมัน ต่อให้เป็นเหล็กกล้าก็จะถูกหลอมรวมในพริบตา แต่มือขวาของเย่เทียนเฉินถูกพลังภายในหอหุ้มอยู่เช่นนี้ เกรงว่าพริบตาเดียวคงกลายเป็นหนองเลือด น่าอนาจจนทนมองไม่ได้
“ไม่เป็นไร ระดับแค่นี้ไม่นับว่าเป็นอะไรได้!”
คำพูดของเย่เทียนเฉินเพิ่งจะพูด
