หลังจากทำลายภาพลวงตาได้ เย่เทียนเฉินก็ยืนอยู่เบื้องหน้าพระราชวังอันกว้างใหญ่เนิ่นนาน มองไปยังผู้หญิงยอดเยี่ยมบนกำแพงตรงข้าม เขารู้สึกจริงๆ ว่าผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งมาก และรับรู้ได้ถึงความงดงามของเธอ รู้สึกเสียดายในความรักของเธอที่ยอมละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง ยอมสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อมาตามหาความรักที่แท้จริงของตน แต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับกลายเป็นการอยู่คนเดียวชั่วชีวิต ทำให้เขารู้สึกเสียใจแทนผู้หญิงคนนี้จริงๆ
ตู้ม!
เย่เทียนเฉินได้สติกลับมา พลังพิเศษสายหนึ่งโจมตีลงไปบนปลายกระบี่ “ดรุณีหยกร่ายรำในโดมสวรรค์” ของผู้หญิงคนนั้น ในตอนที่เขาฟาดฟันกระบี่ไท่อาเพื่อขัดขวางพิรุณกระบี่เหล่านั้น เขาพบว่าบนกำแพงฝั่งตรงข้ามมีประกายดาวสองสว่าง ดังนั้นจึงจดจำไว้ในใจ ตอนนี้จึงคิดจะตรวจสอบว่ามีอะไรอยู่กันแน่
มีเสียงครืนดังออกมา เก้าอี้หยกที่อยู่ตรงกลางพระราชวังอันกว้างใหญ่ค่อยๆ ลดระดับลง สุดท้ายสิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าเย่เทียนเฉินก็คือบันไดแห่งหนึ่ง เป็นบันไดที่ทอดตัวลงไปข้างล่าง ข้างล่างมีแต่ความมืดมิด มองไม่เห็นว่ามีอะไรอยู่กันแน่ และไม่รู้ว่าเป็นสถานที่แบบไหน
ไม่ว่าใครก็ตาม เมื่อถูกขังอยู่ในพระราชวังอันกว้างใหญ่เช่นนี้ หากไม่พบสถานที่ที่กระบี่ของผู้หญิงบนกำแพงชี้ไปคงไม่อาจค้นพบเส้นทางลับแห่งนี้ และเป็นไปได้มากว่าจะต้องถูกขังอยู่ที่นี่ไปชั่วชีวิตจนตาย
เย่เทียนเฉินมองไปยังเส้นทางด้านล่างที่มืดมิดพลางขมวดคิ
