ขาไม่รู้ว่าเคล็ดวิชาฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกอยู่ที่ไหนกันแน่ จึงทำได้เพียงตามหาไปทีละก้าว ยิ่งไปกว่านั้นท่ามกลางเส้นทางหินนี้ ยังเรียกได้ว่าไม่มีทางเลือก ในพระราชวังอันกว้างใหญ่ ทุกที่ล้วนเป็นกำแพงหิน หากจะทำลายมันไปตรงๆ นั่นย่อมเป็นเรื่องที่ไม่อาจทำได้ บันไดหยกนี้เป็นเส้นทางเพียงเส้นทางเดียวที่มี เย่เทียนเฉินทำได้เพียงแบกตงฟางเมิ่งเดินลงไปที เดินก้าวหนึ่งสำรวจก้าวหนึ่ง
เย่เทียนเฉินเดินเตร่อยู่ในอุโมงค์น้ำแข็งมาครึ่งค่อนวัน พบว่านอกจากก้อนน้ำแข็งก้อนใหญ่ที่สามารถมองทะลุได้เหล่านั้นแล้วก็ไม่มีสิ่งอื่นอยู่อีก เดินไปเดินมาก็เป็นน้ำแข็ง ไอเย็นแต่ละระลอกแผ่ออกมาจนเกรงว่าทั้งสองคงจะถูกแช่แข็งจนตายอยู่ที่นี่แน่
“ไม่ถูกสิ ทำไมฉันเดินอยู่ครึ่งค่อนวันแล้วก็ยังอยู่ที่เดิมล่ะ?” เย่เทียนเฉินค้นพบปัญหานี้ได้ทันที เขามองดูน้ำแข็งก้อนใหญ่ก้อนนั้นที่อยู่ด้านข้างพลางเขมวดคิ้ว เนื่องจากจากมุมนี้ เขาสามารถมองเห็นภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดซึ่งอยู่ใจกลางอุโมงค์น้ำแข็งได้ นั่นคงจะเป็นน้ำแข็งที่กองอยู่นับหมื่นปี ทุกครั้งที่เย่เทียนเฉินเข้าไปใกล้ก็จะแผ่ไอเย็นออกมา ทำให้เขาหนาวไปถึงกระดูก
เย่เทียนเฉินพบว่า เหมือนกับตนกำลังเดินอยู่ในเขาวงกตแห่งหนึ่งอย่างไรอย่างนั้น เดินไปเดินมา อย่างน้อยก็เดินอยู่ครึ่งชั่วโมง แต่ยังคงอยู่ที่เดิม หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าเขาจะถูกแช่แข็งจนตายอยู่ที่นี่จริงๆ น่ากลัวยิ่งกว่าอยู่ในพ
