มาก เป็นเขาวงกตที่เกิดจากก้อนหิน เย่เทียนเฉินเดินอยู่ครึ่งค่อนวันก็ยังหาทางออกไม่ได้ สุดท้ายจึงใช้วิธีการนี้ ทำลายก้อนหินเปิดทางถึงจะเดินออกไปได้
คนที่อยู่ในเขาวงกต สุดท้ายล้วนต้องตาย สาเหตุสำคัญเป็นเพราะพวกเขาทดสอบหลายครั้งก็ยังไม่อาจออกมาจากเขาวงกตได้ ในใจจึงเกิดความสิ้นหวังและพังทลาย เมื่อจิตใจพังทลายคนก็จะหดหู่และไม่อาจใคร่ครวญปัญหานอกกาย คิดหาวิธีอื่นไม่ออก แต่เย่เทียนเฉินไม่ใช่คนเช่นนั้น เขาคนนี้ขอเพียงมีใจจะทำ ไม่ว่าอะไรจะขวางก็จะทำลายทั้งสิ้นจนกว่าเขาวงกตพวกนี้จะหายไป
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง ด้วยวิธีการเดินไปทำลายกำแพงไปแบบนี้ ในที่สุดเย่เทียนเฉินก็เดินไปถึงสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ใจกลางอุโมงค์น้ำแข็ง ที่นั่นมีน้ำแข็งหมื่นปีอยู่ มีความหนาวเย็นเสียดแทงกระดูก กระทั่งจิตวิญญาณก็คล้ายกับจะถูกแช่แข็งได้ เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะโคจรพลังพิเศษขอบเขตจอมราชันจนถึงขีดสุด คุ้มครองตัวเขาเองและโอบกอดตงฟางเมิ่งเอาไว้ มิฉะนั้นหากแบกเธอไว้ที่หลังต่อไป ตงฟางเมิ่งที่เดิมที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วคงต้องตายแน่นอน โดนแช่แข็งจนตาย
“ทำไมเดินมาถึงที่นี่ได้?” เย่เทียนเฉินขมวดคิ้วถึง แม้จะมาถึงใจกลางอุโมงค์น้ำแข็งแล้ว แต่ยังคงไม่อาจออกไปจากอุโมงค์น้ำแข็งได้ นี่ยังคงมีอันตรายอยู่ ความหนาวเย็นในอุโมงค์น้ำแข็งถึงขั้นเสียดแทงกระดูกนี้ เย่เทียนเฉินคิดว่าคงไม่สามารถต่อต้านได้นานนัก อย่างไรก็จำเป็นต้องคิ
