ไปยังตำแหน่งส่วนกลางของยอดเขา ที่นั่นเขาหาก้อนหินก้อนใหญ่พบจากพลังพิเศษแห่งการรับรู้ บนก้อนหินมีตัวอักษรสลักอยู่ มีต้นไม้สองต้นที่สูงเสียดฟ้า และมีเสียงน้ำไหลดังออกมาจากหลังก้อนหิน หลังจากเย่เทียนเฉินชะงักไปครู่หนึ่งก็แบกตงฟางเมิ่งเดินไปข้างก้อนหิน กำมือขวาแน่น ใช้หมัดที่แฝงไปด้วยพลังพิเศษอันรุนแรงซัดลงไปบนก้อนหินโดยพลัน ก้อนหินใหญ่ไม่สะทกสะท้าน ไม่มีร่องรอยว่าจะถูกทำลายแม้แต่น้อย กระทั่งรอยแตกก็ไม่มี มือขวาของเย่เทียนเฉินรู้สึกเจ็บ หินก้อนนี้แข็งมากจริงๆ
“ท่าทางการจะเข้าไปที่พรรคสุสานโบราณคงยากไม่น้อย!” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า พูดพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้ม
เขาวางตงฟางเมิ่งลง เดินไปข้างก้อนหินแล้วนั่งขัดสมาธิบนพื้น แผ่ขยายพลังพิเศษแห่งการรับรู้ของตนออกไปสัมผัสก้อนหินก้อนใหญ่นั้นเล็กน้อย นี่เป็นก้อนหินที่แปลกมาก มีความแข็งจนไม่ธรรมดา หากต้องการจะบุกเข้าไปในประตูของพรรคสุสานโบราณทั้งแบบนี้เกรงว่าจะยากมาก พรรควรยุทธโบราณเหล่านี้มีของที่สืบทอดกันมามากมาย มีกลไกและค่ายกลไม่น้อย ดังนั้นเย่เทียนเฉินจึงรู้ว่าจำเป็นต้องใช้ไหวพริบฝ่าเข้าไป หากจะใช้กำลังถล่มเขาไปตรงๆ คงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ และคงเข้าไม่ได้แม้แต่ประตู
เพียงแต่น่าเสียดาย สำรวจอยู่นานก็ยังไม่พบส่วนที่แปลกประหลาดอะไรบริเวณนั้น ตอนนี้เอง เย่เทียนเฉินมองไปยังตงฟางเมิ่งที่สลบไสลอยู่ อยากทำให้ผู้หญิงคนนี้ตื่นจริงๆ ถ้าทำแ
