ินชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงแบกตงฟางเมิ่งเดินหน้าต่อไป ยอดเขานั้นไม่ใหญ่นัก หากตรวจดูให้ละเอียดคงหาเจอ
เมื่อเดินมาถึงส่วนล่างของยอดเขา เย่เทียนเฉินจึงหลับตาทั้งสองลง ขยายพลังพิเศษแห่งการรับรู้ออกไปโดยพลัน มองทะลุยอดเขาทั้งหมดไปช้าๆ ทันใดนั้นมุมปากของเย่เทียนเฉินเผยรอยยิ้มออกมา ในส่วนกลางของยอดเขา มีก้อนหินก้อนใหญ่อยู่ก้อนหนึ่ง มีต้นไม้ใหญ่อยู่สองต้น ก้อนหินใหญ่ก้อนนั้นขวางอยู่ด้านหน้า แต่พลังพิเศษแห่งการรับรู้ของเขาตรวจพบว่าด้านหลังก้อนหินใหญ่มีการผันผวนของพลังธาตุน้ำอยู่จำนวนหนึ่ง คิดดูก็รู้ว่าบริเวณส่วนกลางของยอดเขาจะมีน้ำอยู่ได้อย่างไร? นี่ดูไม่ค่อยสมเหตุสมผล ดังนั้นเย่เทียนเฉินจึงสามารถตัดสินใจได้ว่าที่นั่นจะต้องเป็นทางเข้าของพรรคสุสานโบราณแน่นอน และยอดเขานี้ทั้งหมดก็ถูกคว้านเป็นสุสานขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง
“ผู้ก่อตั้งพรรคสุสานโบราณดูถูกไม่ได้เลยจริงๆ สร้างภายในของยอดเขาทั้งหมดให้เป็นพรรคสุสานโบราณ สถานที่แบบนี้ใครก็ไม่กล้าเข้าไปง่ายๆ และไม่อาจหาเจอได้ง่ายๆ ด้วย!” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะชื่นชมอยู่ในใจ ใครจะไปคิดว่าพรรคสุสานโบราณจะเป็นภูเขาลูกหนึ่ง?
“ฉันใกล้จะทำภารกิจสำเร็จแล้ว ท่าทางคงไม่ต้องใช้เวลาถึง 10 วัน ส่วนเรื่องการร่วมฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกฉันคงทำไม่ได้ จะรอดหรือไม่ก็ต้องขึ้นอยู่กับการกระทำของตัวเธอเองแล้ว ฉันทำสิ่งที่ฉันทำได้หมดแล้ว!” เย่เทียนเฉินหันไปมองตงฟางเมิ่งที่สลบอยู
