นเข้าไปฆ่าเย่เทียนเฉินในทันที เพียงแต่น่าเสียดายที่ไม่มีความกล้าเช่นนั้น เถียนปอกวงซึ่งเป็นพวกวิปริตที่อยู่ในคำเล่าลือมีวรยุทธสูงส่งมาก เมื่อคิดถึงสภาพการตายของศิษย์พี่ศิษย์น้อง 10 กว่าคนของพรรคท่องกระบี่ของพวกเขาก็ต้องสั่นไปทั้งตัว ไม่มีใครกล้าทะยานเข้าไปรนหาที่ตายง่ายๆ
“เถียนปอกวง? พวกนายจำผิดคนหรือเปล่า?” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม
“แกคิดว่าวันนี้ก็จะหนีไปได้งั้นเหรอ? วางผู้หญิงที่หลังลงซะฉันจะให้แกตายสบายสักหน่อย!” เฉินฮุยพูดอย่างวางอำนาจและเผด็จการ
เย่เทียนเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง เขารู้ว่าผู้ชายสามคนนี้จำคนผิด เห็นเขาเป็นเถียนปอกวงอะไรนั่น เย่เทียนเฉินสัมผัสได้ถึงการผันผวนของพลังภายในอันแข็งแกร่งบนร่างของผู้ชายสามคนนี้ เหมือนกับการผันผวนของพลังภายในที่หลงเหลืออยู่บนศพหลายสิบศพที่เขาพบก่อนหน้านี้มาก แสดงให้เห็นว่าสามคนนี้เป็นศิษย์พรรควรยุทธโบราณเช่นเดียวกัน ท่าทางคนของพรรคพวกเขาจะถูกคนที่ชื่อเถียนปอกวงฆ่าตาย จากนั้นสามคนนี้จึงตามมาแก้แค้น แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะไล่ตามผิดคน เห็นตนเป็นเถียนปอกวงอะไรนั่น
“ฉันไม่ใช่เถียนปอกวงอะไรนั่นที่พวกนายพูดถึงจริงๆ พวกนายจำผิดคนแล้ว!” เย่เทียนเฉินส่ายหน้าแล้วพูดขึ้น
“งั้นเหรอ รอให้ฉันจับแกได้ก่อน ดูซิว่าแกยังจะปากแข็งอยู่หรือเปล่า!”
ฉัวะ! หนึ่งกระบี่โจมตีมา เฉินฮุยไม่พูดพร่ำทำเพลง ฟาดฟันกระบี่มายังเย่เทียนเฉินทันที ไม่กล่าวไม่ได้ว่าพรรคท่องกระบี่แข