ูดขึ้นว่า
“เรื่องนี้ท่านผู้นำและท่านหยางไหว้วานนาย นายก็ตอบรับไปแล้ว ได้รับความไหว้วานจากผู้อื่นก็ต้องทำอย่างจริงใจ ฉันไม่เกี่ยว!”
เย่เทียนเฉินรู้สึกหดหู่เป็นอย่างมาก ในใจคิดว่ายามปกติชางหลางดูโง่ๆ เหมือนกับว่าตนสามารถหลอกเขาได้ตลอดเวลา ตอนนี้ทำไมอยู่ดีๆ ก็เกิดฉลาดขึ้นมาได้? ดูท่าตงฟางเมิ่งเป็นเรื่องวุ่นวายครั้งใหญ่จริงๆ หลายวันมานี้ตัวเขาล่วงเกินหญิงงามไปแล้วสองคน ไม่รู้ว่าชิงเฉิงเยว่จะตามฆ่าตนอย่างบ้าคลั่งหรือเปล่า ความสามารถของผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งจนถึงขั้นวิปลาส เพียงแค่คิดเย่เทียนเฉินก็หนังศีรษะชาแล้ว
“ถ้างั้นคุณก็อย่ามาขวางเลย ผมจะขึ้นเครื่องแล้ว กำชับไว้ดีแล้วหรือเปล่าว่าทุกอย่างต้องทำตามการชี้แนะของผม!” เย่เทียนเฉินกรอกตาใส่ชางหลาง อุ้มตงฟางเมิ่งเดินไปยังเฮลิคอปเตอร์ทางการทหาร
“ไอ้หนู วาสนาของนายไม่เลวเลย ฉันอิจฉาจริงๆ …” คิดไม่ถึงว่าชางหลางจะเกิดหยอกล้อเย่เทียนเฉินขึ้นมา อาจจะถูกเย่เทียนเฉินทำให้นิสัยเสียไปแล้วก็เป็นได้!
“วาสนา? คุณมาลองรับดูไหมล่ะ?” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“ไม่ได้หรอก เรื่องของนายก็พยายามเต็มที่เถอะ ฉันเชื่อว่านายเป็นคนที่พูดได้ทำได้ ต้องเป็นคนที่พยายามสุดกำลังแน่นอน!” ชางหลางพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง
เย่เทียนเฉินไม่สนใจชางหลางอีก หากพูดกับเขาต่อไปคงทำได้แค่ถูกเขาล้อเลียนเท่านั้น หมุนตัวเดินเข้าไปในเฮลิคอปเตอร์ทางการทหาร วางตงฟางเมิ่งไว้บนเก้าอี้ คาดเข็