มวดคิ้วเนื่องจากเขาเห็นว่าจางอีเต๋อกำลังส่ายหน้า
“ผู้เฒ่าครับ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม
“ผ่านไปสามวันสามคืนแล้ว ฉันรักษาสภาพดั้งเดิมของเธอเอาไว้ รักษาลมหายใจของเธอไว้ ทำให้พลังต้นกำเนิดที่แทบจะสลายไปมั่นคงขึ้นบ้าง แต่ไม่อาจรักษาอาการบาดเจ็บภายในของเธอได้ พลังพิเศษแห่งการรักษาเข้าไปไม่ได้เลย!” จางอีเต๋อส่ายหน้า ดึงมือทั้งสองกลับเข้ามา สูดหายใจลึก สีหน้าซีดขาวอยู่บ้าง เห็นได้ว่าเขาพยายามเต็มที่แล้ว อีกทั้งเขายังมีอายุเกือบ 100 ปี ไม่ได้นอนมาสามวันสามคืน ลำบากมากจริงๆ
“ในเมื่อทำให้อาการบาดเจ็บของเธอมั่นคงแล้ว ทำไมถึงใส่พลังพิเศษแห่งการรักษาเข้าไปไม่ได้ล่ะครับ?” เย่เทียนเฉินเอ่ยถามด้วยความสงสัย
เย่เทียนเฉินเข้าใจคำพูดของจางอีเต๋อดี เรียกได้ว่าจางอีเต๋อรักษาสภาพตงฟางเมิ่งทำให้ไม่ตายได้ชั่วคราว แต่กลับไม่อาจรักษาอาการบาดเจ็บให้เธอได้ หากเป็นแบบนี้ต่อไป ตงฟางเมิ่งคงยืนหยัดไปได้ไม่นาน ทำได้เพียงยืดเวลาตายของตงฟางเมิ่งออกไปเท่านั้น แต่ทำไมจึงเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้นมาได้ เย่เทียนเฉินรู้สึกไม่เข้าใจ ในเมื่อทำให้อาการบาดเจ็บมั่นคงได้แล้ว ทำไมถึงรับพลังพิเศษที่ผู้มีพลังพิเศษสายรักษาเท่านั้นถึงจะมีเข้าไปรักษาอาการบาดเจ็บให้เธอไม่ได้?
จางอีเต๋อส่ายหน้า เดินมาด้านข้าง นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่ง ไม่ได้นอนมาสามวันสามคืนแล้ว ลองใช้ทุกวิถีทางเพื่อรักษาตงฟางเมิ่งมาโดยตลอด
