ขวากระตุกยิก
แต่สายไปเสียแล้ว
ทันทีที่ดอกทานตะวันโผล่พ้นมุมเลี้ยว…
กรรรร——!!!
เสียงคำรามกึกก้องดังประสานกัน โคโบลด์หน่วยลาดตระเวนสี่ตัวที่ซุ่มอยู่หน้าถ้ำบอสพุ่งตัวออกมาพร้อมกัน สายตาอาฆาตล็อคเป้าไปที่เหยื่อตัวน้อยที่เดินทะเล่อทะล่าเข้ามา
แย่แล้ว! ซูหลีกรีดร้อง
หอกสั้นสี่เล่มพุ่งแหวกอากาศ ระดมใช้สกิล [พุ่งชน] เข้าใส่ทานตะวันผู้โชคร้ายพร้อมกัน
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
รุมกินโต๊ะ!
ทานตะวันสุริยาซึ่งเป็นสายซัพพอร์ตตัวบางร่างน้อย ไม่มีโอกาสแม้แต่จะร้องขอชีวิต ร่างของมันระเบิดกลายเป็นละอองแสงสีทอง พุ่งกลับเข้าสู่ห้วงจิตของเซี่ยโยวทันที
(ตายคาที่)!
เซี่ยโยว!!!
เส้นเลือดบนขมับของเย่ฝานซิงปูดโปนจนน่ากลัว ถ้าไม่ติดว่ายังอยู่ในสถานการณ์สู้รบ เขาคงกระโดดถีบยัยนี่ไปแล้ว
ไม่ได้เรื่อง! ตัวถ่วงชัดๆ!
ฮึก... ฉัน… ฉันขอโทษ… เซี่ยโยวหน้าซีดเผือด น้ำตาคลอเบ้าทำอะไรไม่ถูก
ตั้งสติ! เคลียร์มอนสเตอร์ก่อน!
ซูหลีตะโกนเรียกสติ สั่งการตั๊กแตนเงาทมิฬและเพื่อนร่วมทีมที่เหลือให้เข้าปะทะกับโคโบลด์บ้าเลือดทั้งสี่ตัว
เมื่อขาดตัวฮีล การต่อสู้ก็กลายเป็นนรกขนาดย่อมๆ พวกเขาต้องแลกเลือดและยากันอย่างทุลักทุเล กว่าจะจัดการโคโบลด์ตัวสุดท้ายล