เย่เทียนเฉินคนนี้ บางครั้งก็พึ่งพาไม่ได้ แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ถึงกับคิดแผนชั่วร้ายออกมาได้ ขโมยเอี๊ยมสีชมพูของชิงเฉิงเยว่ไป ทำให้ชิงเฉิงเยว่โกรธจนดวงตาอันงดงามทั้งสองเต็มไปด้วยโทสะ อยากจะฟันเจ้าเย่เทียนเฉินสาระเลวนี่เป็นหลายชิ้น
ไหนเลยจะรู้ว่า ในตอนที่ชิงเฉิงเยว่ซัดฝ่ามือทำลายกำแพงดินหลายสิบแถวที่เย่เทียนเฉินสร้างขึ้นมาได้ เย่เทียนเฉินจะอุ้มตงฟางเมิ่งหนีไปแล้ว ชิงเฉิงเยว่โกรธจนกัดฟันแน่น ครั้งนี้ไม่เพียงแต่เธอจะฆ่าตงฟางเมิ่ง เซี่ยอวี่เหอและเทียนซวงเอ๋อร์ไม่ได้ กระทั่งเอี๊ยมของตัวเองก็ถูกเย่เทียนเฉินขโมยไปด้วย หากแพร่ออกไป เธอที่ถูกเรียกขานว่าเป็นอัจฉริยะบุคคลในด้านการฝึกฝนวรยุทธในรอบหลาย 100 ปีของพรรควรยุทธโบราณ ผู้หญิงที่บริสุทธิ์ดุจสายน้ำสะอาดดุจหยกแบบเธอจะไม่กลายเป็นเรื่องน่าตลกเหรอ?
“เจ้าคนสาระเลว ฉันไม่ปล่อยนายไปแน่!” ชิงเฉิงเยว่ขบริมฝีปากล่างของตน พูดด้วยความโกรธจนแดงก่ำไปทั้งหน้า
การประลองสี่สุดยอดสาวงามแห่งพรรควรยุทธโบราณก็สิ้นสุดลงด้วยวิธีเช่นนี้เอง ชิงเฉิงเยว่ชนะคนอื่นทั้งหมดได้ เย่เทียนเฉินเองก็แปลกใจมาก เขารู้ว่าฝีมือของสี่สุดยอดสาวงามแห่งพรรควรยุทธโบราณแข็งแกร่งมาก แต่ไม่คิดว่าจะแข็งแกร่งถึงขั้นนี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งชิงเฉิงเยว่ ความสามารถไม่ด้อยไปกว่าเขาเลย อาจจะเหนือกว่าเขาด้วยซ้ำ ส่วนตงฟางเมิ่ง ในสภาพที่ยังฝึกคัมภีร์ดรุณีหยกไม่สมบูรณ์ เมื่อสู้กับชิงเฉิงเยว่ ท้ายที
