ล่าวตามจริง หากไม่ใช่เพราะต้องการช่วยตงฟางเมิ่ง เย่เทียนเฉินคงไม่มาหาจางอีเต๋อ จะอย่างไรจางอีเต๋อก็มีอคติกับเขาเพราะเรื่องของจางรั่วถงไม่มากก็น้อย ส่วนจางรั่วถงที่เสียสละเพื่อตนมากมาย ตอนนี้ก็หายตัวไปยังไม่พบ ในใจของเย่เทียนเฉินรู้สึกตำหนิตัวเอง นี่เป็นผู้หญิงที่ดีคนหนึ่ง เสียสละเพื่อตนเงียบๆ โดยไม่เสียดายร่างกายอันบริสุทธิ์ของตน ยิ่งไปกว่านั้นยังหลงเหลือพลังที่มีฤทธิ์รักษาอันแข็งแกร่งเอาไว้ในร่างกายเขาด้วย เท่ากับว่าทำให้เย่เทียนเฉินมีอัตราการชนะเพิ่มขึ้นในการต่อสู้หลังจากนี้ เย่เทียนเฉินรู้สึกติดหนี้จางรั่วถงมาก ไม่ว่าจะอย่างไรหากได้พบจางรั่วถงอีกครั้งจะต้องดูแลผู้หญิงคนนี้ให้ดี ไม่ว่าตัวเองจะชอบหรือไม่ก็ตาม
เย่เทียนเฉินอุ้มตงฟางเมิ่งเดินเข้าไปในลานบ้านตระกูลจาง วางตงฟางเมิ่งที่ลมหายใจรวยระริน สีหน้าขาวซีดและสลบไสลไม่ได้สติลงบนเก้าอี้หวายด้านนอก แล้วจึงเดินไปยังประตูใหญ่ของบ้านตระกูลจาง ก่อนจะตะโกนว่า
“ผู้เฒ่าจาง อยู่บ้านหรือเปล่า? ผมเย่เทียนเฉิน!”
เสียงครืดดังขึ้น ประตูบ้านตระกูลจางถูกเปิดออก จางอีเต๋อเดินออกมาจากห้องด้านใน ในตอนที่เห็นเย่เทียนเฉิน ใบหน้าเขาไม่มีอารมณ์อะไรมากนัก ท่าทางหลังจากที่จางรั่วถงออกจากบ้านไปคงยังไม่กลับมา มิฉะนั้นจางอีเต๋อคงไม่มีท่าทางเช่นนี้ เขามองเย่เทียนเฉินครั้งหนึ่งแล้วจึงพูดออกมาอย่างเรียบเฉยว่า
“มีอะไร?”
“ผู้เฒ่าจาง รั่วถงเธอ…ยังไม่กลับมาเหรอครับ?
