ียนเฉินมากมายดั่งขุนเขา
“ผู้เฒ่าครับ ผมพาคนป่วยมาด้วยคนหนึ่ง เธอใกล้จะตายอยู่แล้ว รบกวนคุณช่วยดูเธอหน่อยเถอะ!”
แม้จะรู้ว่าในใจของจางอีเต๋อยังโกรธอยู่ แต่เย่เทียนเฉินก็ไม่อาจไม่เอ่ยปากขอร้อง เนื่องจากเขาต้องการช่วยตงฟางเมิ่ง ไม่เพียงแต่เพราะเขารับปากท่านผู้นำสูงสุดไว้แล้วว่าจะปกป้องตงฟางเมิ่ง แต่ยังเป็นเพราะเขาคิดว่า ถึงแม้ตงฟางเมิ่งจะเย็นชาแต่ก็เป็นผู้หญิงที่ดีคนหนึ่ง มีความยุติธรรมในใจ และเป็นผู้สืบทอดเพียงหนึ่งเดียวของพรรคสุสานโบราณด้วย
จางอีเต๋อมองเย่เทียนเฉินแล้วมองไปยังตงฟางเมิ่งที่อยู่บนเก้าอี้หวายบริเวณลานบ้าน ในตอนที่เขาเห็นตงฟางเมิ่งก็อดไม่ได้ที่จะมีสายตาเปลี่ยนไป จากนั้นจึงคืนสู่สภาพปกติ เดินเข้าไปในลานบ้าน เดินไปเบื้องหน้าตงฟางเมิ่ง มองตงฟางเมิ่งที่มีลมหายใจรวยระรินใกล้จะขาดห้วง จากนั้นจึงเริ่มจับชีพจรให้
เย่เทียนเฉินยืนอยู่ด้านข้าง มองดูอย่างสงบ ในตอนที่จางอีเต๋อจับชีพจรให้ตงฟางเมิ่งก็ส่ายศีรษะเป็นบางครั้ง นี่ทำให้ในใจของเย่เทียนเฉินไม่สงบ เขารู้ว่าตงฟางเมิ่งบาดเจ็บสาหัสมาก คงไม่ใช่ว่าช่วยไม่ได้แล้วหรอกนะ?
“ผู้หญิงคนนี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก บาดแผลอื่นยังไม่นับเป็นอะไรได้ ดูจากการฝึกฝนของเธอยังสามารถรักษาให้หายด้วยตัวเองได้ แต่จุดสำคัญก็คือ พลังต้นกำเนิดของร่างกายถูกใช้ไปจนเกือบหมด ตอนนี้พลังต้นกำเนิดในร่างกายเหลือเพียงเล็กน้อย หากไม่ใช่เพราะพลังต้นกำเนิดนี้ เกรงว่าเธอคง
