้นี่ก็คือพลังทั้งหมดของคัมภีร์ดรุณีหยก เรียบง่ายและบริสุทธิ์แท้จริง เหมือนกับดรุณีหยก แข็งแกร่งมาก!” ชิงเฉิงเยว่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม
“เดิมทีฉันไม่อยากใช้เคล็ดวิชาพลังภายในของคัมภีร์ดรุณีหยก แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ได้แล้ว รับมือเถอะ!” ตงฟางเมิ่งมองชิงเฉิงเยว่แล้วพูดอย่างเรียบเฉย
“ได้ ให้พวกเราเห็นความแข็งแกร่งของคัมภีร์ดรุณีหยกแห่งพรรคสุสานโบราณสักหน่อยเถอะ แต่ยังไงคัมภีร์ทลายสูญของพรรคสระหยกของฉันต้องชนะแน่!” มุมปากของชิงเฉิงเยว่เผยรอยยิ้มออกมา สายตาของเธอแปรเปลี่ยนไปมั่นคงหนักแน่น เมื่อมาถึงขั้นนี้ ไม่ว่าใครก็ไม่อาจถอยแม้แต่ครึ่งก้าว หากถอยก็คือแพ้ มีแต่ต้องต่อสู้เต็มกำลังแล้วดูว่าใครจะร้ายกาจกว่ากัน
สิ่งที่ทำให้เย่เทียนเฉินตื่นตะลึงก็คือ หลังจากชิงเฉิงเยว่พูดจบก็นั่งขัดสมาธิลงบนพื้น มือทั้งสองวางอยู่บนเข่าค่อยๆ หลับตาลง ยื่นนิ้วที่ประดุจดอกกล้วยไม้ออกไป เธอกำลังกระตุ้นลมปราณทลายสูญในร่างกายของตัวเอง ช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วินาที บนร่างชิงเฉิงเยว่ก็ปรากฏลมปราณทลายสูญออกมาเป็นระลอก อากาศที่สัมผัสถูกลมปราณนี้จะเกิดเป็นระลอกคลื่นสีดำ ใบไม้ที่สัมผัสกับลมปราณจะแหลกสลาย ดินที่สัมผัสกับลมปราณจะกลายเป็นผุยผง เหมาะสมกับคำว่า “ทลายสูญ” จริงๆ เผด็จการยิ่งนัก
“ว่ากันว่าคนที่สร้างพรรคสระหยกเมื่อปีนั้นก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนกัน เป็นผู้หญิงที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก ดังนั้นจึงสร้างเคล็ดวิชาที่จ