ี่เต็มไปด้วยเงากระบี่ ตงฟางเมิ่งและชิงเฉิงเยว่คล้ายกับเซียนสาวที่กำลังร่ายรำกระบี่อยู่ก็มิปาน แต่ละกระบี่หมายเอาชีวิต งดงามหาใดเปรียบ แต่กลับไม่มีใครกล้าสัมผัสความงามนี้ พลังภายในที่แฝงอยู่ในปราณกระบี่อันบ้าคลั่ง ไม่ว่าใครไปแตะต้องเกรงว่าจะถูกฟันจนแหลกเป็นชิ้น นี่ไม่ได้กล่าวเกินจริงแม้แต่น้อย กระทั่งเย่เทียนเฉิน หากตกไปตอนนี้ก็เกรงว่าจะมีจุดจบที่ร้ายมากกว่าดี ต่อให้เขาใช้โล่ทองคำคุ้มครองร่างเอาไว้ก็ไม่กล้ารับประกันว่าตนจะไม่บาดเจ็บ เนื่องจากรู้สึกได้ว่าปราณกระบี่อันน่ากลัวนั้นมากเพียงพอที่จะฟาดฟันทุกสิ่งทุกอย่าง เย่เทียนเฉินไม่อาจไม่ระวัง
เซี่ยอวี่เหอและเทียนซวงเอ๋อร์ที่ดูการต่อสู้ของตงฟางเมิ่งและชิงเฉิงเยว่ต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้างไปแล้ว จ้องมองทุกสิ่งทุกอย่างนี้ด้วยอาการตาค้าง พวกเธอไม่กล้าเชื่อเลยว่าความสามารถของชิงเฉิงเยว่และตงฟางเมิ่งจะมาถึงขั้นนี้แล้ว ต้องทราบว่าพวกเธอยังไม่ได้ลงมือเต็มที่ การต่อสู้มือเปล่าเมื่อครู่นี้และการประดาบในตอนนี้ยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่แต่กลับรุนแรงมากพอที่จะทำลายภูเขาด้านหลังมหาวิทยาลัยหลงเถิงทั้งหมดได้ หากผู้หญิงสองคนนี้ลงมือเต็มที่จริงๆ เช่นนั้นจะมีสภาพอย่างไร? ทำให้ผู้คนไม่อาจจินตนาการได้เลย
ในตอนเริ่มแรก บางทีเซี่ยอวี่เหอและเทียนซวงเอ๋อร์ยังคิดจะฝืนใช้ร่างกายที่บาดเจ็บเข้าร่วมการต่อสู้ แต่ตอนนี้ดูแล้ว ต่อให้พวกเธอสองคนไม่ได้รับบาดเจ็บ ไม่ได้สูญเสีย
