ยไปในที่สุด ที่นั่นมีประกายแสงเล็กน้อย เป็นแสงที่อ่อนโยนและอบอุ่น ไม่มีบรรยากาศแห่งการฆ่าฟันอีกต่อไป และไม่มีอากาศที่แย่งชิงชีวิตผู้คนอีก เย่เทียนเฉินราวกับได้เห็นคนทั้ง 99 คนที่ถูกหมอกโลหิตสังหารอย่างโหดเหี้ยม ในที่สุดพวกเขาก็ได้รับการปลดปล่อยแล้ว ได้รับการปลดปล่อยหลังจากตายมา 20 ปี นี่ช่างเป็นเรื่องโหดร้ายจริงๆ แต่ในที่สุดก็หลุดพ้นแล้ว ไม่ต้องรับการหลอมรวมแบบนั้นอีก และไม่ต้องรับความเจ็บปวดหลังความตายอีก
หลังจากการต่อสู้จบลง เย่เทียนเฉินก็นั่งขัดสมาธิบนพื้น เขาไม่กล้าเคลื่อนไหวมั่วซั่ว ถึงแม้จะมีพลังที่จางรั่วถงเหลือไว้ในร่างกายคอยรักษาแผล แต่ครั้งนี้อาการบาดเจ็บเขาสาหัสมาก อีกนิดเดียวก็จะบาดเจ็บถึงหัวใจ เขาเกือบจะถูกฟันขาดอยู่แล้ว นี่เป็นความน่าหวาดกลัวระดับไหนกัน การที่สามารถอยู่ต่อไปได้ นอกจากพลังที่จางรั่วถงเหลือไว้คอยช่วยสมานแผลแผล ยังเป็นเพราะความแข็งแกร่งในร่างกายและความสามารถส่วนตัวด้วย เขาต้องการเวลารักษา ในขณะเดียวกันตอนที่ซ่อมแซมอาการบาดเจ็บก็ยังสามารถทำให้ร่างกายแข็งแกร่งอีกด้วย ไม่รู้ว่าเมื่อใดที่คุณชายใหญ่จะมาโจมตี เมื่อถึงตอนนั้นจะต้องเป็นการต่อสู้ร้ายแรงเป็นอย่างมาก เขาไม่รู้ว่าตนจะมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่…
