เมื่อเผชิญหน้ากับ “เคล็ดวิชาโครงกระดูกสังหาร” ของหมอกโลหิต เย่เทียนเฉินก็ไม่ได้ดูเบาเลยแม้แต่น้อย ไม่ต้องพูดเลยถึงการดูเบาเลย กลับมีสีหน้าจริงจังหนักแน่นมากด้วยซ้ำ เขาสัมผัสได้ถึงไอสังหารนั้น โดยเฉพาะโครงกระดูกสีแดงเลือดนั้น น่าหวาดกลัวและดุร้ายเป็นอย่างมาก กำลังร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด เหมือนกับปีศาจที่ผุดออกมาจากนรกขุมที่เก้าอย่างไรอย่างนั้น มันต้องการดื่มเลือด มันต้องการฆ่าล้าง ต้องการสลัดออกจากการควบคุม สลัดออกจากขบวนภูติผี
ชื่อ “เคล็ดวิชาโครงกระดูกสังหาร” เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเมื่อใช้กระบวนท่านี้ออกมา หากโครงกระดูกสีแดงเลือดไม่อาจดื่มเลือด ถ้างั้นเป็นไปได้มากว่ามันจะไม่อาจดำรงอยู่ได้อีกต่อไป
“โฮก!”
เสียงเสียดแทงใบหูสั่นสะเทือนหูของเย่เทียนเฉินจนเจ็บปวด มีความรู้สึกราวกับแทบจะหูระเบิด แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจสิ่งเหล่านี้เลย โครงกระดูกสีแดงเลือดหมุนดวงตามายังด้านหน้า ในมือของโครงกระดูกสีแดงเลือดปรากฏดาบใหญ่สีแดงขึ้นเล่มหนึ่ง เหมือนกับใช้เลือดรวบรวมขึ้นมา ฟันลงไปยังเย่เทียนเฉินดาบหนึ่ง แฝงไปด้วยกลิ่นไอความเน่าเปื่อยผุพัง ในตอนที่ดาบเล่มใหญ่สีแดงเพิ่งจะปรากฏในมือของโครงกระดูกสีแดงเลือดนั้น เย่เทียนเฉินก็รับรู้ได้ว่าพลังชีวิตของต้นหญ้ารอบๆ อ่อนแอลง ต้นหญ้าบางต้นแห้งเหี่ยวลงโดยพลัน พวกมันถูกแย่งชิงชีวิตไป
กระบวนท่านี้อันตรายมากจริงๆ และทำให้ผู้คนมองไม่ออก ในดาวสิ้นโลกเย่เทียนเฉินเห็นเคล็