รณ์ได้อย่างแท้จริง มิฉะนั้นสิ่งที่เย่เทียนเฉินเผชิญหน้าด้วยคงไม่ได้เป็นเพียงโครงกระดูกที่มีแค่ศีรษะและแขนเท่านั้น
“ไม่ต้องดิ้นรนแล้ว แกจะต้องตายแน่นอน ให้โครงกระดูกของฉันกินแกซะเถอะ ทุกครั้งที่มันออกมา หากไม่ได้ดื่มเลือดก็จะต้องตาย ฉันเชื่อว่ามันคงชอบเลือดสดๆ ของแกมาก!” หมอกโลหิตพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา
เย่เทียนเฉินไม่ได้พูดอะไร แต่ยังคงหลบไม่หยุด กำลังคิดวิธีทำลายอยู่ เขาเชื่อว่าบนโลกใบนี้ ต่อให้เป็นกระบวนท่าที่แข็งแกร่งขนาดไหนก็ต้องมีวิธีการทำลาย เพียงแต่เคล็ดวิชาโครงกระดูกสังหารนี้แปลกเกินไป เขาเองก็เพิ่งจะเห็นเป็นครั้งแรก ดังนั้นหากจะทำลายมันในเวลาเพียงชั่วพริบตาเป็นเรื่องที่ลำบากมาก ยังต้องการเวลาครุ่นคิด
หมอกโลหิตเห็นเย่เทียนเฉินหลบไม่หยุดก็วางใจและลำพองใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากก็ง่ายๆ ทุกครั้งที่โครงกระดูกสีแดงเลือดตวัดดาบออกไป ในอากาศก็จะเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่แย่งชิงพลังชีวิตนั้น รอจนกระทั่งกลิ่นอายแบบนี้ฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งอากาศ ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะตายไป นี่ไม่ใช่กระบวนท่าแต่เป็นกลิ่นอาย ก็เหมือนกับอากาศ ไม่สามารถหลบได้ เย่เทียนเฉินจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
ต่อให้เย่เทียนเฉินหาวิธีทำลาย “เคล็ดวิชาโครงกระดูกสังหาร” ได้ ถึงตอนนั้นเกรงว่าเขาคงใช้พลังพิเศษมากเกินไป ด้วยสามารถของหมอกโลหิต ตอนนั้นหากจะฆ่าเย่เทียนเฉินยังจะทำไม่ได้อีกหรือ? ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ในตอนที่เขาใช้ “เ
