แล้ว เนื่องจากกระบี่ไท่อาฟันลงมาแล้ว
“อา!”
หลินตวนตะโกนเสียงดัง นั่นเป็นการคำรามโจมตีอย่างสุดกำลัง และคิดไปว่าพี่ใหญ่เย่เทียนเฉินเกิดเรื่องเศร้าไปแล้ว มือทั้งสองจับดาบเจ็ดดาวฟันลงไปโดยไม่หลบเลี่ยง
เคร้ง ตู้ม!
กระบี่ไท่อาและดาบเจ็ดดาวปะทะกัน หลินตวนปลิวกระเด็นออกไปชนเข้ากับกำแพง ในชั่วขณะที่เขาคิดจะยืนขึ้น ลำแสงเย็นยะเยือกสายหนึ่งก็ปรากฏบริเวณลำคอเขาแล้ว ขอเพียงเขาขยับเล็กน้อย ขอเพียงประกายเย็นยะเยือกนั้นขยับเข้ามาเล็กน้อย หลินตวนก็คงหัวกับตัวแยกออกจากกัน
อย่างไรก็ตาม หลินตวนไม่ใช่ชายที่จะยอมแพ้ง่ายๆ ต่อให้ถูกกระบี่ไท่อากดอยู่บนลำคอ เขาก็ไม่มีความหวาดกลัวและความขี้ขลาดแม้แต่น้อย ถึงแม้ในใจจะตื่นตกใจ แต่เจตนาการต่อสู้ไม่ได้ถูกกำจัดไปง่ายๆ ขนาดนั้น เขาพยายามฝืนลุกขึ้นยืน ไม่ว่าชั่วขณะนั้นกระบี่ไท่อาจะฟันหัวเขาขาดหรือไม่ หลินตวนก็เตรียมใช้ดาบเจ็ดดาวลงมืออีกครั้งแล้ว
“เมื่อกี้แกลงมือเต็มกำลังหรือเปล่า? รู้สึกเป็นยังไงบ้าง?” ในตอนนี้เอง หลินตวนได้ยินเสียงเย่เทียนเฉิน ทั่วทั้งร่างชะงักไป จากนั้นบนใบหน้าจึงเผยรอยยิ้มออกมา ดูท่าพี่ใหญ่เย่เทียนเฉินจะสยบกระบี่ไท่อาได้แล้ว คนที่โจมตีเขาเมื่อครู่นี้ก็คือพี่ใหญ่เย่เทียนเฉิน
“พี่ใหญ่ ยินดีด้วยที่คุณสยบกระบี่ไท่อาได้!” หลินตวนเก็บดาบเจ็ดดาวกลับมาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ง่ายเลยจริงๆ ไม่ยากจะเชื่อเลยว่า คนที่เคยใช้สิบกระบี่บรรพกาลจะแข็งแกร่งขนาดไหน!”
