หวังเฉียง ยื่นมือออกไปพร้อมรอยยิ้มที่เป็นมิตรสุดขีด ท่าทีนอบน้อมราวกับเจอผู้มีพระคุณ
สวัสดีครับ สวัสดีครับ
หลี่ฉางชิวถึงกับทำตัวไม่ถูก รีบยื่นมือไปจับด้วยความเกรงใจ
คนตรงหน้าคือหัวหน้าฝ่ายรับสมัครของมหาวิทยาลัยชั้นนำ คนระดับนี้ปกติแทบจะไม่ชายตามองครูบ้านนอกอย่างเขาด้วยซ้ำ แต่วันนี้กลับมาจับไม้จับมือเขย่าอย่างสนิทสนม
ท่าน ผอ.หลี่ โรงเรียนชิงหยวนของท่านนี่เสือซ่อนมังกรจริงๆ! หวังเฉียงเอ่ยปากชมเปาะ
สามารถบ่มเพาะอัจฉริยะอย่างโม่หยิงเฉินออกมาได้ นับถือครับ นับถือจริงๆ!
หลี่ฉางชิวตัวลอย แต่ก็ยังรักษามาดถ่อมตนท่านหวังชมเกินไปแล้วครับ หลักๆ ก็เพราะเจ้าหนูโม่มันขยัน แล้วก็โชคดีด้วย
โชค?
แววตาของหวังเฉียงวาววับขึ้นมาทันที รอยยิ้มยิ่งดูกว้างขวางกว่าเดิม
โชคก็ส่วนหนึ่ง แต่การจะได้สัตว์อสูรระดับ (6 กลุ่มดาว) มาครอบครอง มันจะมีแค่โชคอย่างเดียวได้ยังไง?
เขาขยับตัวเข้าไปใกล้ กระซิบข้างหูผอ.หลี่เบาๆ
ไม่ปิดบังท่าน ผอ. นะครับ ทางเราวิเคราะห์กันมาแล้ว…
เด็กคนนี้… น่าจะปลุกพรสวรรค์พิเศษที่เกี่ยวข้องกับกฎแห่งการทำสัญญาหรือการควบคุมความน่าจะเป็นได้ครับ!
ไม่งั้นไม่มีทางหรอกที่จะสุ่มได้ตัวเดิมซ้ำเจ็ดครั้งรวด มหาวิทยา