ังไง? จะอยู่ที่ไหน?”
ก่อนนอนหลับ เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะใคร่ครวญถึงเรื่องนี้ จางรั่วถงเป็นผู้หญิงที่บริสุทธิ์ไร้เดียงสาคนหนึ่ง ได้รู้จักกับเธอไม่นาน เรียกได้ว่าพบกันครั้งเดียวในตอนที่ช่วยชีวิตมู่หรงอวี๋ตู ในตอนที่พบกันครั้งที่สองเย่เทียนเฉินก็หลับไหลไม่ได้สติ ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกือยตาย จางรั่วถงใช้ร่างกายของตนมาช่วยเหลือเขา ชั่วชีวิตนี้เขาเย่เทียนเฉินจะไม่ทำตัวแย่กับจางรั่วถงเด็ดขาด ไม่ว่าเขาจะชอบหรือไม่ หากทำไม่ดีต่อจางรั่วถง เขาก็เป็นผู้ชายที่ไม่อาจเผชิญฟ้าดินแล้ว
เช้าตรู่วันต่อมา เย่เทียนเฉินถูกปลุกให้ตื่น คนที่มาปลุกเขาก็คือชางหลาง เนื่องจากเฮลิคอปเตอร์ที่ทางการส่งมาได้มาถึงเมืองชายแดนแล้ว และจอดอยู่บริเวณที่ว่างของเมืองชายแดน นี่คือคำสั่งที่ท่านผู้นำสูงสุดสั่งลงมาเองกับตัว ให้ส่งเฮลิคอปเตอร์ทางการทหารมารับพวกเย่เทียนเฉินกลับไป เห็นได้เลยว่าเรื่องในครั้งนี้พวกผู้นำระดับสูงอย่างเช่นท่านผู้นำสูงสุดได้รับข่าวสารเรียบร้อยแล้วและให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก
จนกระทั่งเมื่อเย่เทียนเฉินและชางหลางไปถึงบริเวณที่เฮลิคอปเตอร์ลงจอด หานเจี๋ยกับจางหลานก็ขึ้นเครื่องไปแล้ว ส่วนหลัวเหว่ยเคอนั้น เขาเป็นสายสืบที่ชายแดน ทำงานมาหลายสิบปีจึงไม่คิดจะไปจากที่นี่ และชินกับทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่แล้วด้วย
เย่เทียนเฉินและชางหลางไม่ได้ชวนเขา จะอย่างไรทุกคนก็มีชีวิตที่ไม่เหมือนกัน มีเส้นทางที่ไม่เหมือนกัน ไม่อ
