เย่เทียนเฉินนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงในห้องของตน กำลังเข้าสู่สภาวะสมาธิ ไม่เพียงแต่จะให้ความร่วมมือกับพลังอันอ่อนโยนสายนั้นเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บในร่างกายของตน แต่ยังเรียนรู้ไม่หยุดด้วย การต่อสู้กับซาโต้ในครั้งนี้เขาได้รับบาดเจ็บแต่กลับไม่วิกฤตเหมือนกับครั้งที่แล้ว และไม่มีอันตรายถึงชีวิต
ประการแรกเป็นเพราะครั้งที่แล้วเย่เทียนเฉินเกือบจะตาย ในช่วงเวลาสำคัญจางรั่วถงใช้ร่างกายอันบริสุทธิ์ของตนช่วยชีวิตเย่เทียนเฉินกลับมาได้ และในตอนที่เย่เทียนเฉินตื่นมา เขาสัมผัสได้ว่าพลังพิเศษในร่างกายของตนแข็งแกร่งมากขึ้น ระดับความแข็งแกร่งของกายเนื้อก็ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน ความสามารถส่วนตัวเพิ่มมากขึ้น
ประการที่สองเป็นเพราะจางรั่วถงทิ้งพลังอันอ่อนโยนสายหนึ่งเอาไว้ในร่างกายของเย่เทียนเฉิน ในตอนที่เย่เทียนเฉินได้รับบาดเจ็บก็จะใช้พลังอ่อนโยนนี้โดยอัตโนมัติเพื่อฟื้นฟูและรักษาบาดแผล ดังนั้นในตอนที่เย่เทียนเฉินถูกซาโต้โจมตีจนบาดเจ็บ พลังอ่อนโยนสายนั้นก็เริ่มรักษาร่างกายที่บาดเจ็บแล้ว เพียงไม่นานก็ควบคุมความสาหัสของบาดแผลได้
จางหลานในสภาพเท้าเปล่าน่ารักมาก และยังให้ความรู้สึกเหมือนกับกำลังปิดหูปิดตา แอบย่องมาข้างเตียงของเย่เทียนเฉิน ความจริงในตอนที่จางหลานเข้ามาเย่เทียนเฉินก็รู้แล้วแต่จงใจแสร้งทำเป็นนั่งสมาธิหลับอยู่ เขาอยากจะเห็นว่าสาวแปลกคนนี้จะทำอะไร
เสียงกรนดังขึ้นทำให้จางหลานตกใจจนนอนหมอบไปใต้เตียง ท่า
