ถอะ ฉันว่าสภาพของพวกเราทุกคนจำเป็นต้องได้รับการรักษาสักหน่อย!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้มพลางตบไหล่ของหานเจี๋ย
“อืม!” หานเจี๋ยน้ำตาคลอเบ้า มองรอยแผลทั่วทั้งร่างของเย่เทียนเฉิน รู้สึกปวดใจยิ่งนัก
“ไอ้หนู แกไม่เป็นไรใช่ไหม ต้องให้ฉันแบกแกหรือเปล่า?” ชางหลางอดไม่ได้ที่จะถามด้วยรอยยิ้ม
“ปกติผมไม่ชอบให้ผู้ชายแบก แต่ถ้าเป็นผู้หญิงแบก ผมก็จะลองคิดดู!” เย่เทียนเฉินมองไปทางจางหลาน พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
บนร่างของจางหลานก็มีรอยเลือดเช่นกัน และได้รับบาดเจ็บเช่นกัน ราชานักฆ่าของสำนักโฮคุชินอิตโตริวทั้งสี่คนไม่สามารถดูถูกได้ แต่ละคนมีความสามารถแข็งแกร่ง โชคดีที่คนทั้งสี่ไม่ได้ร่วมมือกันต่อสู้ มิฉะนั้นอาศัยคนทั้งสามที่ไม่คุ้นเคยกันเช่นจางหลาน ชางหลาง และหลัวเหว่ยเคอ จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
“หน้าไม่อาย ผู้ชายตัวโตต้องการให้ผู้หญิงแบก ไม่อายรึไง?” จางหลานมุ่ยปากเล็กๆ ของตน เป็นการกระทำที่น่ารักมาก ริมฝีปากล่างยื่นออกมาเล็กน้อย
“ฮี่ๆ เธออย่าลืมการเดิมพันระหว่างพวกเราล่ะ เมื่อไหร่จะทำตามสัญญา? ตอนนี้เลยหรือเปล่า?” เย่เทียนเฉินเห็นท่าทางน่ารักของจางหลานก็อดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อไปหลายประโยค หัวเราะฮี่ๆ แล้วพูดขึ้นด้วยท่าทางอันธพาลเป็นอย่างมาก
จางหลานรู้สึกจนใจจริงๆ กระทั่งเธอที่เป็นผู้หญิงแปลกก็รู้สึกสิ้นไร้คำพูดจนถึงขีดสุด รู้สึกหดหู่โดยสิ้นเชิง เย่เทียนเฉินคนนี้เพิ่งจะผ่านการต่อสู้เป็นตายม
