กมาจากหุบเขาหมอกทมิฬ พบกับจางหลาน ชางหลาง และหลัวเหว่ยเคอ พวกเขาทั้งสามมีร่างกายที่เต็มไปด้วยการบาดเจ็บ แต่นับว่าสามารถฆ่าราชานักฆ่าทั้งสามคนที่เหลือไปได้ ทำลายคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่คนที่มาลอบโจมตีทหารหน่วยรบพิเศษของชายแดนไปได้
ในตอนที่จางหลาน ชางหลาง และหลัวเหว่ยเคอเห็นเย่เทียนเฉินซึ่งมีบาดแผลอยู่เต็มร่าง กระทั่งเรียกได้ว่าน่าอนาจจนไม่อาจมองนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเย็นยะเยือก เย่เทียนเฉินแข็งแกร่งขนาดไหนพวกเขาทั้งหมดต่างก็รู้ดี ทำให้พาลคิดไปว่าคู่ต่อสู้ของเย่เทียนเฉินจะร้ายกาจขนาดไหนกัน ซาโต้ ชายชราคนนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ
หานเจี๋ยยืนอยู่บริเวณไม่ไกลมาโดยตลอด ฝีมือของเธอไม่แข็งแกร่งพอจึงไม่สามารถช่วยอะไรได้ ในตอนที่พวกจางหลานฆ่าราชานักฆ่าทั้งสามคนแล้ว หานเจี๋ยก็ยิ่งเป็นห่วงเย่เทียนเฉิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้ยินเสียงต่อสู้ที่ดังออกมาจากหุบเขา อีกทั้งยังมีเสียงกรีดร้อง หรือกระทั่งเสียงพื้นดินสั่นสะเทือน หานเจี๋ยก็ยิ่งเป็นห่วง เธอรู้ว่าซาโต้แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งจนกระทั่งไม่อาจจินตนาการได้ เย่เทียนเฉินจะเอาชนะได้หรือไม่เป็นเรื่องที่ไม่อาจคาดเดาจริงๆ
“เทียนเฉิน…ฮือๆ!” ในตอนที่หานเจี๋ยเห็นว่าเย่เทียนเฉินมีบาดแผลอยู่เต็มร่าง มีเลือดชุ่มเสื้อผ้า เธอก็ไม่สามารถระงับอารมณ์ของตนได้อีกต่อไป พริบตาเดียวก็โถมตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเย่เทียนเฉิน ร้องไห้ออกมาเสียงดัง ผู้ชายคนนี้ เพื่อที่จะ
