ุดก็คือจางหลาน ผู้หญิงหน้าตาสวยงามเช่นนี้ถึงกับสู้กับราชานักฆ่าคนหนึ่งได้หลายร้อยกระบวนท่าโดยไม่เพรี้ยงพร้ำ ถึงแม้บริเวณไหล่จะได้รับบาดเจ็บแต่ก็ไม่ถึงชีวิต ผู้หญิงที่หากดูภายนอกคงถูกคนอื่นดูแคลนเช่นนี้สามารถมีพลังในการต่อสู้แบบนี้ได้ จะไม่ให้ผู้คนต้องตื่นตกใจได้อย่างไร
เสียงระเบิดครั้งใหญ่นี้ทำให้พวกจางหลานทั้งสามคนที่ยังต่อสู้กันอยู่ตื่นตกใจ พวกเขารับรู้ได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งระลอกหนึ่ง ไม่ว่าใครต่างรู้สึกตื่นตะลึงอยู่ในใจ แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ความรู้สึกที่ราวกับว่าพลังนี้มากเพียงพอที่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง นี่คือสัญชาตญาณของยอดฝีมืออย่างพวกเขา ไม่ใช่การคิดไปเองโดยเด็ดขาด
“ผู้อาวุโสซาโต้ใกล้จะฆ่าไอ้หนูนั่นได้แล้ว พวกเราก็รีบสู้รีบจบเถอะ!” ราชานักฆ่าคนหนึ่งพูดเสียงดัง
บริเวณใจกลางของหุบเขาหมอกทมิฬ เย่เทียนเฉินกระเด็นออกไป บริเวณปากกระอักเลือดออก มาปะทะเข้ากับขอบผา เขาอดไม่ได้ที่จะกุมหน้าอกของตน มองไปยังเบื้องหน้าพลางขมวดคิ้วแน่น ที่นั่นมีฝุ่นผงฟุ้งกระจาย เงาร่างสูงใหญ่ยืนโอนเอน ทั่วทั้งร่างมีหมอกเลือดสีดำแพร่กระจายออกมา
เมื่อสักครู่นี้ในตอนที่เย่เทียนเฉินใช้หมัดซัดปะทะไปยังซาโต้ จู่ๆ ก็รู้สึกได้ถึงลมปราณอันบ้าคลั่ง เป็นพลังที่แข็งแกร่งและไม่อาจคาดคิด กระทั่งเขาก็ถูกซัดจนปลิวออกมาโดยตรง ไม่สามารถสกัดกั้นลมปราณอันบางครั้งที่ปะทุออกมาอย่างกระทันหันนี้ได้โดยสิ้นเชิง
โฮก!
เสียงคำรามที่คล้