“งั้นเหรอ?”
หมัดของเย่เทียนเฉินที่รวดเร็วและมีพลังทำลายล้างรุนแรงอย่างหาใดเปรียบไม่สามารถโจมตีซาโต้ได้ แต่กลับถูกซาโต้จับหมัดเอาไว้อย่างง่ายดายโดยที่ซาโต้ไม่ได้ถอยหลังแม้แต่ครึ่งก้าว ร่างกายยังคงไม่ขยับเขยื้อน เช่นนี้ก็ทำลายหมักที่ทรงอำนาจของเย่เทียนเฉินได้แล้ว ชายชราคนนี้แข็งแกร่งจนถึงขั้นวิปลาสจริงๆ
อย่างไรก็ตามในตอนที่ซาโต้ยิ้มออกมาอย่างไม่สบอารมณ์นักและคิดว่าเขาประเมินความสามารถในการต่อสู้ของเย่เทียนเฉินสูงไปนั้น เย่เทียนเฉินกลับเผยรอยยิ้มออกมา ในตอนนี้ซาโต้ตกใจ ชั่วพริบตานั้นเขารู้สึกได้ถึงไอสังหารจากด้านหลังศีรษะ ยังไม่ทันได้หันกลับไปมองก็เตะเข้าไปที่เอวของเย่เทียนเฉินแล้ว
มีกลิ่นเหมือนเส้นผมถูกเผาไหม้เกิดขึ้น เย่เทียนเฉินและซาโต้เปลี่ยนตำแหน่งกัน เมื่อครู่นี้ทั้งสองต่างลงมือแล้ว ลูกเตะของซาโต้ไม่โดนเย่เทียนเฉินแต่ก็หลบการโจมตีถึงชีวิตของเย่เทียนเฉินไปได้
“ทำไมถึงมีกลิ่นไหม้ได้ล่ะ?” เย่เทียนเฉินมองไปยังมือซ้ายของตนพบว่ามีผมคนถูกเผาอยู่ อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาอย่างไม่ชอบใจ
“เคล็ดวิชาพลังพิเศษสายสายฟ้า ที่แท้แกก็เป็นผู้มีพลังพิเศษ มิน่าล่ะถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!” ซาโต้มองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างดุดันแล้วพูดขึ้น
“ตาแก่ อย่าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งแล้วจะยโสโอหังได้ ประเทศจีนไม่ได้รังแกง่ายๆ ขนาดนั้น!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่พอใจนัก
ซาโต้ย่อมมีความสามารถที่ทำให้ผู้คนตกตะลึงแน่นอน มิฉะนั้
