รน่าแปลกกันล่ะ? เคล็ดวิชาลวงตาของแกแข็งแกร่งมาก แต่ฉันอยากจะบอกแกว่า ในใจของฉันเย่เทียนเฉินมีความเจ็บปวดมากมายที่ไม่อาจทำลายไปได้ช่วยชีวิต แต่ฉันสามารถปล่อยวางแต่ละเรื่องได้ เป็นเพราะฉันเชื่อมั่นในตัวเอง!” เย่เทียนเฉินยืนอยู่บนก้อนหินสูงใหญ่บริเวณไม่ไกลในมือซ้ายมีธธนูสายฟ้าอยู่คันหนึ่ง มือขวามีลูกธนูสายฟ้าต้องการให้ชีวิตของชายชราซาโต้คนนี้สิ้นสุดลงที่นี่
“แกแข็งแกร่งมาก กระทั่งเช็ดวิชาลวงตาของฉันก็ยังหลบได้ ท่าทางจะประเมินแกต่ำไปจริงๆ ตอนที่ฉันใช้วิชาลวงตาแกคงจะรู้ตัวแล้วและใช้วิชาสลับร่างจนหลุดออกมาได้ ในตอนที่ฉันผ่อนคลายความระวังมากที่สุดก็ลงมือทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีเยี่ยมจริงๆ แต่ถ้าแกคิดว่าทำแบบนั้นจะสามารถกำจัดฉันได้งั้นแกก็คิดผิดไปถนัด!”
คำพูดของซาโต้เพิ่งจะออกจากปากเย่เทียนเฉินก็รับรู้ได้ว่ารอบด้านมีดาบทหารสไตล์ชิบะปรากฏออกมาแหลมคมและเสียดแทงยังหาได้เปรียบทั้งหมดต่างเล็งมาที่ตน…
