นสายตาหรือไง? ชั่วชีวิตนี้เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”จางหลานมองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างไม่พอใจ
“เธอคิดว่าฉันจะชอบเธอรึไงใจ ยัยคนแปลก!” เย่เทียนเฉินพูดออกมาอย่างไม่ยอมแพ้
“นายสิแปลก? ถ้านายกล้าพูดอีกครั้งฉันจะไม่เกรงใจแล้ว!”จางหลานพูดกับเย่เทียนเฉินแล้วพองแก้มอย่างโกรธแค้น
“ช่างเถอะ ผู้ชายไม่ทะเลาะกับผู้หญิง พูดยังไงก็ไม่ชนะหรอก นี่ไม่ใช่เรื่องถูก!” เย่เทียนเฉินยักไหล่พูดอย่างไม่ใส่ใจ
ราชานักฆ่าทั้งสามตกตะลึงอยู่กับที่โดยสิ้นเชิง ในตอนที่ได้สติกลับมาตั้งขมวดคิ้วโดยไม่ได้นัดหมาย แต่ไหนแต่ไรไม่มีใครกล้ามีอารมณ์ไปทะเลาะเลาะกันแบบนี้ภายใต้การโจมตีของพวกเขามาก่อน ยิ่งไปกว่านั้นดูแล้วนี่ไม่ใช่การทะเลาะกันแต่เป็นการทะเลาะกันของคู่รักต่างหาก นี่เป็นการไม่เห็นพวกเขาสามคนอยู่ในสายตาโดยสิ้นเชิง
“ให้ฉันฆ่าชายหญิงประหลาดคู่นี้เอง!” มือสังหารชุดดำที่อยู่ตรงกลางพูดอย่างโกรธแค้น
ฉัวะๆๆ!
เงาร่างทั้งสามพุ่งเข้าไปหาเย่เทียนเฉินและจางหลานด้วยกัน จางหลานไม่ใช่ผู้หญิงสวยที่เป็นแค่ไม้ประดับ เมื่อครู่เธอเกือบจะถูกโจมตีจนบาดเจ็บอยู่แล้ว แล้วยังต้องให้เย่เทียนเฉินมาช่วยอีก ทำให้จิตใจอันเคารพตนเองของเธอไม่สบายอย่างมาก ครั้งนี้เธอลงมือพุ่งออกไปเช่นกัน ต่อให้ต้องประเชิญหน้ากับราชานักฆ่าที่แข็งแกร่งทั้งสามคนเธอก็ไม่ถอยแม้เพียงครึ่งก้าว มีดในมือขวากำแน่น พุ่งออกไปเช่นเดียวกัน
เย่เทียนเฉินย่อมรู้ดีว่าจางหลานเพียงคน
