ไปได้ ผู้อาวุโสสำนักโฮคุชินอิตโตริวคนนี้แข็งแกร่งจนถึงขั้นไม่อาจคาดเดาได้จริงๆ
“ตาแก่อยากจะเล่นฉันก็จะเล่นเป็นเพื่อนแล้วกัน!”
คำพูดของเย่เทียนเฉินเพิ่งจะกล่าวออกมามือขวาของเขาก็ปรากฏสายฟ้ากลุ่มหนึ่งขึ้น เพียงพริบตาเดียวก็หมุนวนล้อมรอบเต็นท์ทั้งหมด เพียงพริบตาเดียวเต็นท์ทั้งหมดถูกสายฟ้าโจมตีจนเกิดลุกไหม้ขึ้นมา เกิดไฟไหม้อย่างรุนแรง เย่เทียนเฉินกลับยืนอยู่ตรงกลางสัมผัสการเคลื่อนไหวรอบรอบทั้งหมดอย่างละเอียด
ตู้ม!
เสียงหนึ่งดังสนั่นเหมือนกับของอะไรบางอย่างโผล่ขึ้นมาจากดิน เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว เขายังไม่ได้ลงมือ ถ้าหากอิงตามความคุ้นชินของเขา ในตอนที่ซาโต้เช่นนี้อยู่กลางอากาศจะต้องใช้การโจมตีที่รุนแรงที่สุดออกมาแน่ เนื่องจากนี่เป็นโอกาสหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง การอ่อนข้อจะเป็นกันนำพาความยุ่งยากมาให้เขาและเป็นการเพิ่มอัตราความอันตรายถึงขั้นเป็นตายมาให้
อย่างไรก็ตามครั้งนี้เย่เทียนเฉินไม่ได้ขยับ เนื่องจากในมือของชายชราคนนั้นยังมีตัวประกันอยู่ นั่นก็คือหานเจี๋ย หานเจี๋ยถูกมือซ้ายของซาโต้บีบคอเอาไว้ คอของเธอมีมีดจ่ออยู่เล่มหนึ่ง ขอเพียงขยับเบาๆ ก็จะสิ้นลมหายใจ
เย่เทียนเฉินมองไปที่ซาโต้ ซาโต้ก็มองเย่เทียนเฉิน ทั้งสองไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงจ้องมองอีกฝ่ายอย่างเย็นชาเท่านั้น การดวลกันระหว่างยอดฝีมือ ใครลงมือก่อนก็จะเป็นการตัดสินแพ้ชนะที่สำคัญแล้ว ที่สุดครั้งนี้ทั้งส
