องกำดาบทหารสไตล์ชิบะในมือเอาไว้แน่น ดวงตาทั้งสองมองไปยังเย่เทียนเฉินด้วยความโกรธและความกลัว ต้องทราบว่าพวกเขาเหล่านี้ต่างก็เป็นลูกศิษย์ของสำนักโฮคุชินอิตโตริว แต่ละคนมีฝีมือไม่ธรรมดา ไม่ด้อยกว่าทหารหน่วยรบพิเศษบริเวณชายแดนที่ปกปักตั้งมั่นอยู่ในป่าหมอกดำของประเทศจีนเลย แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยมีใครที่สามารถฆ่าพวกเขาเหมือนผักปลาแบบนี้ เย่เทียนเฉินเป็นคนแรก ชายหนุ่มคนนี้อายุไม่เกินยี่สิบปีเท่านั้นแต่กลับมีความสามารถเหมือนกับเทพสังหาร จะให้เขาไม่หวาดกลัวและกระวนกระวายได้อย่างไร?
“พูดมาเถอะ พวกแกมีทั้งหมดกี่ คนไอ้แก่ที่เป็นคนนำอยู่ที่ไหน?” เย่เทียนเฉินถามด้วยรอยยิ้ม แต่กลับเดินเข้าไปยังมือสังหารชุดดำที่เหลืออยู่คนนั้นทีละก้าว
“แก แก มันปีศาจจะต้องตายแน่…” มือสังหารชุดดำที่เหลือมองเย่เทียนเฉินอย่างดุดันและกล่าวขึ้น
“ฉันไม่ใช่ปีศาจแต่เป็นมัจจุราช…”
ระหว่างที่พูดเย่เทียนเฉินก็ลงมือ ทันใดนั้นมีเงาร่างที่งดงามร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากด้านข้าง พบว่ามีประกายแสงอันเย็นยะเยือกส่องสว่าง มือสังหารชุดดำที่เหลือล้มลงนอนจมกองเลือด เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เงาร่างอันงดงามที่พุ่งออกมาอย่างกระทันหันนี้มีความรวดเร็วเป็นอย่างมาก ดูเหมือนในเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียวก็สามารถฆ่ามือสังหารชุดดำคนที่เหลือนั้นได้ นี่อดไม่ได้ที่จะทำให้เย่เทียนเฉินต้องสำรวจอีกฝ่ายขึ้นมา
พบว่าเบื้องหน้าของเขามีผู้หญิงร่างสูงคนหนึ่งปร
