มไปด้วยรอยเลือด แต่ก็ยังพูดออกมาโดยไม่ติดขัด
“วางใจเถอะ พวกเรามาแล้ว จะต้องช่วยคนที่เหลือออกมาได้แน่!” ชางหลางเอ่ยปากพูด
“ศัตรูทั้งหมดที่ร่วมก่อเหตุการณ์ในครั้งนี้ พวกเราจะต้องฆ่ามันให้หมด!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างเย็นชา
หลีหวังมองเย่เทียนเฉินครู่หนึ่ง เมื่อครู่นี้เย่เทียนเฉินปล่อยหมัดสู้กับเซนโทอินตามใจ เขาเองก็เห็นอยู่และรู้สึกแปลกใจกับความสามารถในการต่อสู้ของชายหนุ่มคนนี้มาก เขาดูออกว่าเย่เทียนเฉินอายุไม่เกินยี่สิบปีเท่านั้น ถึงกับมีความสามารถที่แข็งแกร่งเพียงนี้ ทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อจริงๆ อย่างน้อยเขาหลีหวังก็เห็นเป็นครั้งแรก
“เจ้าหนุ่ม นายแข็งแกร่งมาก แต่อย่าได้ลำพองใจไป เซนโทอินไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่สำนักโฮคุชินอิตโตริว ได้ยินว่าครั้งนี้คนที่คอยออกคำสั่งในการปฎิบัติการเป็นผู้อาวุโสท่านหนึ่งในสำนักโฮคุชินอิตโตริว อย่างน้อยก็เป็นยอดฝีมือที่อยู่ในสิบอันดับแรกของสำนักโฮคุชินอิตโตริว หากต้องการจะเอาชนะเขานั้นมันไม่ง่ายเลย!” หลีหวังกล่าวเตือน
“ในการต่อสู้ ผมจะลงมือเต็มที่ ถ้าหากไม่สามารถเอาชีวิตคนพวกนี้ได้ ผมเย่เทียนเฉินมาที่นี่จะมีความหมายอะไร!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างจริงจัง
“นายก็คือเย่เทียนเฉินหรือ?” หลีหวังอดไม่ได้ที่จะถามอย่างแปลกใจ
“ใช่ครับหัวหน้าหลีหวัง ถือว่าคุณเป็นรุ่นพี่ ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำก่อนหน้านี้!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย
“ดี ดี ถึงแม้ฉันจะ