นเจี๋ยมา มีความสามารถแบบนี้ก็ฆ่าไปทั้งหมดก็สิ้นเรื่อง
เย่เทียนเฉิน ชางหลาง และหลัวเหว่ยเคอ คลานอยู่ในพุ่มหญ้าที่อยู่ไม่ไกล มองดูคนชุดดำที่ยืนอยู่บริเวณรอบๆ แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือ ในใจรู้สึกแปลกใจมาก ดูท่าครั้งนี้เพื่อที่จะก่อความวุ่นวายที่ชายแดนป่าหมอกดำ ประเทศชิบะจึงลงทุนครั้งใหญ่ กระทั่งคนยืนยามก็ยังเป็นยอดฝีมือ นี่ทำให้พวกเย่เทียนเฉินทั้งสามระมัดระวังขึ้นไม่น้อย หลีหวังเคยบอกพวกเขามาก่อนว่าคนที่เป็นหัวหน้าในครั้งนี้เป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งของสำนักโฮคุชินอิตโตริว ภายในสำนักของเขาอย่างน้อยก็นับเป็นยอดฝีมือที่อยู่สิบอันดับแรก ส่วนเซนโทอินที่ถูกหลีหวังฆ่าตายอยู่ในอันดับที่ยี่สิบเท่านั้น คนละระดับโดยสิ้นเชิง ไม่รู้จริงๆ ว่าผู้อาวุโสคนนี้จะแข็งแกร่งขนาดไหน
“ฟ้าใกล้จะสว่างแล้ว พวกเราแยกย้ายกันปฎิบัติภารกิจเถอะ ช่วยเหลือคนเป็นสำคัญ!” ชางหลางเอ่ยปากพูดเสียงเบา
“อืม ถ้าพบคนที่แข็งแกร่งก็ไม่ต้องปะทะด้วย รักษาความปลอดภัยของคนอื่นเป็นสำคัญ!” หลัวเหว่ยเคอพยักหน้าแล้วพูดขึ้น
“พวกคุณรับผิดชอบการช่วยเหลือคน ผมจะตามอยู่ข้างหลัง!”
เย่เทียนเฉินขมวดคิ้วพูด เขาสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังที่แข็งแกร่งในอากาศเบื้องหน้า
