หลังจากมาถึงเมืองเล็กๆ บริเวณชายแดนยูนนานก็เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว เย่เทียนเฉินไม่ได้ไปโรงแรมด้วยกันกับชางหลาง แต่เดินไปยังบาร์เตะตาแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า “ค่ำคืนไม่หวนกลับ” เพิ่งจะเข้าไปก็มีผู้หญิงเซ็กซี่อวบอิ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายเย่เทียนเฉินอย่างเซ็กซี่ มีความรู้สึกเหมือนกระแสไฟช็อต ราวกับต้องการวันไนท์สแตนด์กับเย่เทียนเฉินอย่างไรอย่างนั้น
โดยปกติแรไอเท็มมักจะหมายถึงผู้หญิง ผู้หญิงที่เป็นแรไอเท็มจะเซ็กซี่และมีเสน่ห์แพรวพราว สามารถทำให้คุณพึงพอใจไปถึงกระดูก เมืองชายแดนแบบนี้มีของเหล่านี้ด้วย แต่ก็ไม่ได้แปลกอะไรแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตาม ที่เย่เทียนเฉินเดินเข้าไปก็ไม่ใช่ว่าต้องการหาผู้หญิงมาเล่นสนุก เขารู้ว่าบาร์ค่ำคืนไม่หวนกลับนี้เป็นบาร์ที่สะดุดตามากที่สุดภายในเมือง ถ้าเช่นนั้นข่าวสารทุกอย่างก็จะมารวมกันที่นี่ หลังจากที่เข้าไปด้านในบางทีอาจจะรู้เบาะแสของหานเจี๋ยก็เป็นได้ ต่อให้มีคนของพวกชางหลางมามอบข่าวและข้อมูลมาให้ก็ยังไม่สู้ตนเองไปสืบหามาเอง ยังจะเร็วกว่าด้วยซ้ำ
เย่เทียนเฉินเดินไปยังบาร์ค่ำคืนไม่หวนกลับ ตอนที่เขาเดินมาถึงประตูก็พบกับขอทานคนหนึ่งมาขอเงินจึงโยนเงินให้ไปหนึ่งร้อยหยวนด้วยความสงสาร ทำให้ขอทานคนนั้นดีใจมากจนเกือบจะตามเย่เทียนเฉินเข้าไปในบาร์ด้วยกันแล้ว
“พี่ชายมากี่ท่านคะ? ต้องการเหล้าอะไร? ต้องการบริการแบบไหนคะ?” เย่เทียนเฉินเพิ่งจะเดินเข้าไปก็มีผู้หญิงสวมเสื้อผ้าเป
