งมือแล้วหรือ?” หลิงเยว่ถามอย่างแปลกใจ
“ใช่ค่ะ ส่งคนออกไปสี่คนเพื่อสู้กับกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ครั้งใหญ่ เกือบจะได้รับชัยชนะแล้ว!” ย่าขู่พยักหน้าแล้วพูดขึ้น
“คุณชายใหญ่ลึกล้ำไม่อาจคาดเดาจริงๆ ด้วย ส่งคนออกไปแค่สี่คน ถึงกับเกือบจะทำลายกลุ่มอำนาจของเย่เทียนเฉินได้เชียว ดูท่าเย่เทียนเฉินจะไม่ใช่คู่มือของคุณชายใหญ่จริงๆ รับมือได้ไม่นานก็คงจะถูกทำลายแล้ว!” หลิงเยว่ขมวดคิ้วพูด
“หลายปีมานี้ไม่เคยมีคนเป็นคู่มือของคุณชายใหญ่ได้เลย สิ่งที่เย่เทียนเฉินแสดงออกมาน่าแปลกใจมาก เพียงแต่น่าเสียดายที่สู้คุณชายใหญ่ไม่ได้ เสียดายคนมีความสามารถแบบนี้จริงๆ!” หลิงเยว่พูดออกมาอย่างรู้สึกเสียดายเล็กน้อย
“รายละเอียดการต่อสู้ฉันไม่รู้แน่ชัด แต่ส่งคนไปตรวจสอบแล้ว!” ย่าขู่เอ่ยปากพูด
“อืม ใส่ใจให้ตลอดล่ะ นอกจากนั้นอย่าให้หลิงอวี่สวิ๋นออกไป ถ้าคุณชายใหญ่คิดจะกำจัดเย่เทียนเฉินแล้ว เกรงว่าคงจะมีการต่อสู้นองเลือดครั้งใหญ่แน่ ฉันไม่อยากให้เธอมีอันตราย!” หลิงเยว่เอ่ยปากพูด
ย่าขู่เดินไปยังประตู หลิงอวี่สวิ๋นได้ยินบทสนทนาทั้งหมดแล้ว เดิมทีหลิงอวี่สวิ๋นที่มีความสุขเป็นอย่างมาก ในใจตอนนี้กลับเป็นกังวลอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ คุณชายใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิงแข็งแกร่งขนาดนั้น ส่งคนออกไปแค่สี่คนก็เกือบจะทำลายกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ได้แล้ว นี่จำเป็นต้องมีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดไหนกันถึงจะสามารถทำได้?
แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เป็