้ฉันทับแกเป็นเนื้อบดไปซะ!” มือสังหารร่างผอมตะโกนออกมาครั้งหนึ่ง โล่สีเงินทั้งอันกดทับลงมาด้วยความรวดเร็วยิ่งขึ้น มีพลังอำนาจยิ่งใหญ่จนถึงกับมีเสียงครืนๆ ดังออกมา พลังอำนาจเพิ่มขึ้นไม่รู้กี่เท่า
“กำแพงพสุธา!”
เย่เทียนเฉินตะโกนออกมาเสียงต่ำ กำแพงสี่แถวผุดขึ้นมาตั้งอยู่ซ้ายขวาหน้าหลังของเขาแล้วพุ่งขึ้นไปยังโล่สีเงินด้วยความรวดเร็ว ในตอนนี้เอง หมัดทั้งสองของเย่เทียนเฉินก็มีประกายแสงสดใสปะทุออกมา เขาเตรียมจะเข้าปะทะกับโล่สีเงินนี้แล้ว
ในความคิดของเย่เทียนเฉิน ยิ่งเผชิญหน้ากับการโจมตีที่แข็งแกร่งยิ่งต้องโจมตีไปตรงๆ ถ้าหากรู้จักแต่หลบซ่อน เช่นนั้นครั้งต่อไปคุณก็จะหวาดกลัวยิ่งขึ้น ไม่มีทางชนะโดยสิ้นเชิง ยิ่งไปกว่านั้น มีเพียงตอนที่สิ้นหวังถึงจะสามารถรับรู้ได้ถึงสิ่งต่างๆ ได้ ถึงจะพัฒนาความสามารถของตนเองได้
“ไม่มีประโยชน์ เจ้าเตี้ยแกยังรออะไรอยู่…” มือสังหารร่างผอมเห็นเย่เทียนเฉินลงมือโจมตีกลับจึงตะโกนไปยังมือสังหารร่างเตี้ย
มือสังหารร่างเตี้ยขมวดคิ้ว กระโดดขึ้นไปโบกพัดฟุ่บฟั่บไปสองครั้ง พัดขยายออก คมมีดสายลมที่สามารถฉีกขาดอากาศและสามารถฟันทุกสิ่งทุกอย่างให้ขาดได้พุ่งตรงไปยังเย่เทียนเฉิน พวกเขารู้สึกได้ว่าถ้าหากต่อสู้เพียงลำพัง ต่อให้พวกเขาทั้งสี่คนจะมีอาวุธเทพอยู่ในมือก็ไม่ใช่คู่มือของเย่เทียนเฉิน หากไม่ร่วมมือกันอีก เกรงว่าคงจะแพ้แล้ว
ตู้ม!
เสียงหนึ่งดังสนั่น เย่เทียนเฉินใช้เคล็ดวิชาพลังพ
