้ส่งพวกหูหลงรหลายคนไปขับรถมา เรื่องไม่อาจยืดเยื้อต่อไปได้ แม้จะเป็นเวลาเพียงคืนเดียวแต่ทางฝั่งของเมืองหลวงอาจจะมีคลื่นลมเกิดขึ้นก็เป็นได้ เย่เทียนเฉินจำเป็นต้องรีบกลับไปโดยเร็วที่สุด
ครืน ตู้ม!
เสียงดังลั่นดังขึ้นมาจากบนเกาะทะเลทราย เนื่องจากไม่มีเขตแดนปิดกั้นของเย่เทียนเฉินครอบคลุมเอาไว้นานแล้ว อีกทั้งเสียงในครั้งนี้ก็ดังมาก ทำให้ทุกคนที่พักผ่อนอยู่ในบ้านบริเวณริมทะเลซือไห่ตกใจจนสะดุ้งตื่น ทุกคนพากันวิ่งออกมา แสงจันทร์ส่องสว่าง มีเปลวเพลิงแพร่กระจายไปบนเกาะทะเลทราย ตามมาด้วยความรู้สึกเหมือนแผ่นดินไหว เกาะทะเลทรายที่อยู่ในใจกลางของทะเลจำลองซือไห่จมลงไป ไม่นานก็ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำ บนชายหาดมีคนจำนวนมากมารวมตัวกัน ต่างมองภาพนี้ด้วยความแปลกใจระคนตื่นตะลึง มีเพียงเย่เทียนเฉินที่ถอนใจเพียงคนเดียว
“เป็นอย่างนี้ไปได้ยังไง?” อู๋เสวี่ยถามด้วยความสงสัย
“พวกเราก็ไม่ได้วางระเบิดข้างบนนี่?” หวังเจี๋ยก็รู้สึกว่าแปลก
“ไม่ใช่ว่าตอนที่ลูกพี่สู้กับอาชูร่า ทำให้เกาะทะเลทรายแตกไปแล้วหรอกนะ?” เปาเทียนหลงก็เอ่ยปากด้วยความแปลกใจ
เย่เทียนเฉินส่ายหน้า เขาสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างแล้ว ในชั่วพริบตาที่เกาะทะเลทรายจมลงไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังพิเศษอันแข็งแกร่งของอาชูร่า การต่อสู้ครั้งใหญ่ของเขาและอาชูร่าสร้างความสูญเสียอย่างรุนแรงให้แก่เกาะทะเลทราย จนดูเหมือนจะแตกไปบ้าง แต่ก็ไม่ถึงขั้นจมลงไป อย่างน้อยก็จะไม่จมลงไปทั
