าจากต้นไม้ ต้นไม้ต้นนั้นก็ปรากฏเสียงลั่นราวเจ็บปวด และหักโค่นลงอย่างรุนแรง มันถูกชนจนหักไปแล้ว
ส่วนอาชูร่าก็ยืดตัวขึ้น แผ่นหลังของเขาเองก็ชนเข้ากับก้อนหินก้อนใหญ่เช่นเดียวกัน ก้อนหินก้อนนั้นถึงกับถูกเขาชนจนแตกเป็นแปดส่วน ทั้งหมดกลายเป็นเศษหินร่วงลงสู่พื้น การดวลกันของทั้งสองคนดูเหมือนจะปกติ ไม่มีการบาดเจ็บอะไร นั่นเป็นเพราะทั้งสองต่างก็เป็นยอดฝีมือ ไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดาเลย ต่อให้เป็นมือสังหารชั้นยอด ถ้าเจอกับการโจมตีเช่นนี้ก็คงสิ้นชีพไปนานแล้ว
“หลังจากวันนี้ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนจะต้องถูกลบชื่อออกไป ฉันแค่ไม่เข้าใจว่ายอดฝีมืออย่างแก ทำไมต้องถวายชีวิตให้ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนด้วย?” เย่เทียนเฉินถามขึ้นด้วยความสงสัย มีความรู้สึกเสียดายวีรบุรุษอยู่บ้าง มิฉะนั้นเขาคงไม่พูดอะไรมาก พุ่งเข้าไปฆ่าอย่างรุนแรงนานแล้ว
“ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนมีบุญคุณที่เลี้ยงดูฉันมา ต่อให้มันทำเรื่องเลวร้ายไปมาก แต่ฉันก็จำเป็นต้องปกป้อง!” เขาพูดขึ้น ทันใดนั้นดวงตาของอาชูร่าเปลี่ยนไป
“งั้นแกกับฉันก็ต้องสู้กันจนถึงที่สุด ฉันชนะแกก็ตาย ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนจะถูกทำลาย ถ้าแพ้ฉันก็ตาย สิบสามจ้าวสวรรค์ก็จบสิ้น!”
นี่เป็นครั้งแรกที่เย่เทียนเฉินเข้มงวดจริงจังขนาดนี้ และเป็นครั้งแรกที่เย่เทียนเฉินเห็นความสำคัญของคู่ต่อสู้ จนถึงตอนนี้เขาก็ไม่รู้สึกถึงจุดอ่อนอะไรของอาชูร่าเลย ความสามารถแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ถ้าตนไม่ออกแรงเต็มที่ คงไม่
