บวนท่าสุดท้ายจะต้องแข็งแกร่งเป็นอย่างมากโดยไม่ต้องสงสัยเลย กระทั่งคนรอบๆ ที่ไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ก็รู้สึกได้ถึงบรรยากาศอันบ้าคลั่ง หวังเจี๋ยลงมือเต็มกำลังแล้ว คิดจะใช้ความสามารถที่แท้จริงออกมา และอาจจะฆ่าเย่เทียนเฉินก็เป็นได้
“แกรนหาที่ตายเอง จะมาตำหนิฉันไม่ได้!”
หวังเจี๋ยตะโกนออกมาเสียงดัง นิ้วทั้งสิบปรากฏพลังภายในที่แข็งแกร่งออกมา พุ่งตัดเข้าไปที่เย่เทียนเฉิน ปราณดัชนียังมาไม่ถึง แต่อากาศก็ถูกฉีกขาดแล้ว พลังภายในที่แข็งแกร่งอีกทั้งยังมีความรวดเร็วอย่างหาใดเปรียบ ฉีกอากาศอย่างดุดันจนสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า ช่างน่าหวาดกลัวมากจริงๆ
ต้นหญ้าที่ห่างออกไปหลายเมตรก็ถูกทำให้สั่นไหว นั่นเป็นเพียงการผันผวนของพลังภายในที่เล็กน้อยที่สุดเท่านั้น ใบหญ้าบนพื้นราวกับถูกใบมีดอันคมกริบกรีดผ่านอย่างไรอย่างนั้น หลายคนต่างมีสีหน้าประหลาดใจ กระทั่งอู๋เสวี่ย หูหลง หลินตวน และเปาเทียนหลงก็ประหลาดใจอย่างหาใดเปรียบ รู้สึกเป็นห่วงเย่เทียนเฉินผู้เป็นพี่ใหญ่อยู่บ้าง จะอย่างไรเย่เทียนเฉินก็ใช้แค่มือขวา ยิ่งไปกว่านั้นยังต้องเผชิญหน้ากับเคล็ดวิชาการโจมตีที่แข็งแกร่งขนาดนี้อีกด้วย
ครืน!
ทันใดนั้นเองเย่เทียนเฉินก็เคลื่อนไหว บนมือขวาของเขาปรากฏลำแสงสีทองขึ้น สิ่งที่ดูเหมือนโล่สีเหลืองทองพุ่งไปสยบหวังเจี๋ยโดยตรง จนเกิดลำแสงที่ทำให้ผู้คนไม่กล้ามองตรงๆ
ตู้ม!
ตู้ม!
ตู้ม!
ปราณดัชนีทั้งสิบที่แข็งแกร่งที่สุดของหวังเจี๋
