หญ่แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิงก็ไม่เห็นอยู่ในสายตา กระทั่งดูถูกการเข้าร่วมพรรคคุณชาย และยังมีความกล้าหาญอยู่บ้าง เพียงแต่น่าเสียดายที่โอวหยางเฟยอวิ๋นตายไปแล้ว ถูกคนฆ่าตาย ส่วนเรื่องที่ใครเป็นคนฆ่านั้น เย่เทียนเฉินมั่นใจเลยว่าไม่ใช่เขาแน่นอน แต่อย่างไรก็ตามปลายหอกทั้งหมดก็ชี้มาที่เขา
ตระกูลโอวหยางที่มีอำนาจแข็งแกร่งและยโสโอหังมาโดยตลอด จะต้องไม่ยอมจบง่ายๆ แน่นอน เย่เทียนเฉินย่อมไม่หวั่นกลัว และจะรับมือไปตามสถานการณ์ การถอยไม่ใช่นิสัยของเขา
เพียงแต่เขาในตอนนี้ต้องไปกำจัดตระกูลเซวียนเยวี๋ยนที่มณฑลชวน จึงทำได้เพียงให้มู่หรงอวี๋ตูออกหน้าให้ เพื่อสยบตระกูลโอวหยางชั่วคราว รอจนตนกลับมาจากมณฑลชวนเสียก่อน ดูสิว่าตระกูลโอวหยางของพวกเขาคิดจะเล่นลูกไม้อะไร
“งั้นคุณปู่คะ พวกเราช่วยเย่เทียนเฉินกันเถอะ ถึงแม้ฝีมือเขาจะร้ายกาจ แต่ตระกูลเย่ก็ไม่ได้แข็งแกร่ง จะต้องไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตระกูลโอวหยางแน่นอน หากเป็นแบบนี้ต่อไปตระกูลเย่ก็จะมีอันตรายมาก!”
มู่หรงซินเป็นคนฉลาดมาก เพียงไม่นานก็สามารถคิดได้ถึงจุดสำคัญของปัญหา รีบเอ่ยปากพูดขึ้นมา
“ฮ่าๆ เด็กคนนี้นี่ วางใจเถอะ ปู่รับปากเย่เทียนเฉินไปแล้วว่าจะช่วยเขาทำให้ตระกูลโอวหยางสงบสักหลายวัน ส่วนเรื่องต่อไปนั้นก็ต้องพึ่งตัวเขาเองแล้ว!” มู่หรงอวี๋ตูพูดด้วยรอยยิ้ม
ตกลงแล้วมู่หรงซินมีความรู้สึกอย่างไรต่อเย่เทียนเฉินกันแน่ มู่หรงอวี๋ตูยังดูไม่ออกทั้งหมด
อาจเป็นไปได้ว่าก
