ที่มือทั้งสองวางเอาไว้ก็แตกเป็นสี่ห้าส่วน แต่มือของทั้งสองยังคงจับกันอยุ่ รักษาท่าทางดั้งเดิมเอาไว้ได้
บริเวณฝ่ามือขวาของเย่เทียนเฉินมีเลือดไหลออกมา เหมือนกับถูกไอพลังอันมหาศาลบาดอย่างไรอย่างนั้น ส่วนมือขวาของเฮยเมี่ยนไม่มีการเสียหายใดๆ เลย แต่หากมองให้ละเอียดจะพบว่าบิดงอไปเล็กน้อย ทั้งสองเพิ่งจะใช้พลังเต็มที่ นำพลังการต่อสู้ทั้งหมดรวบรวมเอาไว้ที่มือขวา แล้วทำการดวลกันครั้งใหญ่อย่างที่คนนอกไม่อาจสัมผัสได้
“สองวัน สองวันเท่านั้น ฉันจะรีบกลับมา ในเมื่อฉันตอบรับคำของท่านหยางแล้ว ก็จะต้องทำให้ได้!” เย่เทียนเฉินพูดกับเฮยเมี่ยนด้วยรอยยิ้ม
“ทางที่ดีแกก็รักษาคำพูดหน่อยเถอะ!” เฮยเมี่ยนมองเย่เทียนเฉินก็พูดขึ้น
“ขอบคุณมาก!” เย่เทียนเฉินยิ้มแล้วคลายมือออก!
เมื่อเห็นเงาหลังของเย่เทียนเฉินกำลังเดินจากไป เฮยเมี่ยนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ในใจเต็มไปด้วยความประหลาดใจ การดวลของเขากับเย่เทียนเฉิน บางทีอาจจะเรียกได้ว่า หากมียอดฝีมือระดับสูงอยู่ด้วยก็ไม่แน่ว่าจะมองผลแพ้ชนะออก เพราะหลังจากที่เย่เทียนเฉินและเฮยเมี่ยนระเบิดพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของตนออกมา ก็ยืนอยู่กับที่โดยไม่เคลื่อนไหว
“ให้ตายเถอะ ท่าทางต้องฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเพิ่มซะแล้ว เฮยเมี่ยนแข็งแกร่งมากจริงๆ ดูท่าหากมีโอกาสฉันจะต้องไปเล่นฝ่าด่านขุนพลระดับทัพฟ้าสักหน่อยแล้ว ถือโอกาสฝึกฝนกายเนื้อของตัวเองไปด้วย!” เย่เทียนเฉินเดินไปพลางมองไปยังอาการ
