เมื่อกลับมาถึงห้องนอนของตน เย่เทียนเฉินก็กินผลไม้ในจานอย่างมีความสุข เมื่อครู่นี้เขาให้เจ้าบิชองฟรีเซ่ตัวเล็กของน้องสาวลองกินแตงโมไปชิ้นหนึ่งแล้ว และสังเกตอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงก็ไม่มีปัญหาอะไร จึงได้มั่นใจว่าฉีหรูเสวี่ยไม่ได้วางยาอะไรในนี้ และกินได้อย่างวางใจ
เมื่อกินผลไม้ในจานหมด เย่เทียนเฉินก็ไม่ได้นอนในทันที แต่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง แสงจันทร์นอกหน้าต่างยังคงสว่าง สาดส่องทะลุหน้าต่างเข้ามาภายในห้อง เย่เทียนเฉินค่อยๆ เข้าสู่สภาวะสมาธิ สัมผัสถึงพลังสูงสุดของพลังพิเศษในขอบเขตจอมราชันของตน เขาต้องการที่จะทะลวงพลัง ต่อให้กฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติของโลกจะเปลี่ยนแปลงไป ไม่ว่าจะเป็นผู้มีพลังพิเศษหรือผู้แข็งแกร่งแห่งพรรควรยุทธโบราณ หรือบางทีอาจเป็นสัตว์กลายพันธุ์ของดาวสิ้นโลกและอื่นๆ ต่างเรียกได้ว่าเป็นการบําเพ็ญเพียรอย่างหนึ่ง ในเมื่อเป็นการบำเพ็ญ ก็ไม่อาจออกห่างจากคำว่า “เต๋า” ไปได้ โดยปกติเต๋าหมายถึงกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติของโลก ในมุมมองที่กว้างยิ่งขึ้นจะหมายถึงกฎเกณฑ์แห่งจักรวาล กฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติ นี่คือเต๋า
คืนนี้เย่เทียนเฉินใช้ความสามารถสูงสุดของขอบเขตจอมราชันไปแล้วสองครั้ง โดยเฉพาะการต่อสู้กับมือสังหารชุดดำที่ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนส่งมา เย่เทียนเฉินได้แสดงพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาออกมา มิฉะนั้นคงไม่สามารถกำจัดมือสังหารชั้นยอดเช่นนี้ภายในเวลาสั้นๆ ได้
มือสังหารชุดดำคนนั้นแข็งแกร่งมาก แข็ง
