ชองฟรีเซ่กินแตงโมเย็นๆ ชิ้นนั้นเพื่อขัดขวางแผนร้ายของฉีหรูเสวี่ย ตอนนี้บิชองฟรีเซ่เกิดเรื่องแล้ว เย่เชี่ยนเหวินเดาได้ว่าเขาเป็นคนทำ ดังนั้นจึงได้มาถามหาความผิด
หากเปิดประตูออกไปตอนนี้ไม่ถูกน้องสาวโมโหใส่ก็แปลกแล้ว และยังต้องถูกตำหนิจากหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่และฉีหรูเสวี่ยอีก จะทำทำไมล่ะ? สู้แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรยังดีซะกว่า
เย่เชี่ยนเหวินอยู่นอกประตูห้องนอนของเย่เทียนเฉิน อย่างน้อยก็เคาะประตูไปครึ่งชั่วโมงกว่าแล้ว และยังใช้เท้าถีบประตูอย่างแรงอีกด้วย แต่เย่เทียนเฉินผู้เป็นพี่ชายก็ไม่โผล่หัวออกมา จึงโกรธจนหน้าเล็กๆ แดงก่ำ ถีบประตูอย่างรุนแรงอีกครั้ง จากนั้นจึงพูดกับหลัวเยี่ยนที่อยู่ชั้นล่างว่า “แม่คะ พี่ทำเกินไปแล้วจริงๆ จะต้องเป็นเขาที่ทำให้บิชองฟรีเซ่เกิดเรื่องแน่นอน เพราะกลัวความผิดเลยไม่กล้าออกมา หึ!”
“ลงมากินข้าวก่อนเถอะ อย่าไปสนใจพี่เขาเลย!” หลัวเยี่ยนพูดด้วยรอยยิ้มพลางส่ายหน้า
“น้องเชี่ยนเหวิน จะต้องเป็นไอ้บ้านั่นแน่นอน ถ้าไม่ใช่เขาที่กินจานผลไม้ที่พี่วางไว้ในตู้เย็นแล้วจะเป็นใคร!” ฉีหรูเสวี่ยเองก็พูดขึ้นแล้วมองไปยังชั้นบนอย่างไม่สบอารมณ์
……………….
